แม้เรื่องแบบนี้จะฟังดูเหลือเชื่อสุดขีด แต่คนที่ย้อนเวลากลับไปได้ และนำวิชาเทคโนโลยีไปสู่อดีตต่างเข้าใจดีว่านี่อาจเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นในอนาคตอันไกลโพ้นก็ได้
“ความสามารถของหัวหน้าเราพอจะเข้าใจแล้ว ตอนนี้เราต้องคุยอะไรกันต่อ?”
เย่ปู้หวี่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง: “บทเพลง จริงๆ แล้วฉันมีอีกคำถามหนึ่งที่อยากถาม ตอนนั้นฉันบอกข้อมูลแกไว้แค่ลางๆ ไม่ได้เอ่ยถึงเรื่องการสอบเข้ามหาวิทยาลัยเลย ทำไมแกถึงแพ้ให้เหมิงเหอ?”
ครั้งนี้ต่างจากคราว[ผู้กลืนรวงข้าว] เธอทิ้งข้อมูลไว้เพียงบางส่วน จุดที่เปลี่ยนแปลงได้มีนับไม่ถ้วน แถมยังจงใจเลี่ยงการประลองระหว่างหยวนอินเข่อกับเหมิงเหอในการสอบเข้ามหาวิทยาลัย
รู้ไหม ถ้าตอนนั้นหยวนอินเข่อเอาชนะเหมิงเหอได้ กลุ่มแรกที่เข้าไปในฐานที่มั่นก็จะเป็นหยวนอินเข่อ
และ[บทเพลงแห่งฝัน]ระดับสิบสามจะไปแพ้ให้เหมิงเหอโดยไม่มีเหตุผลไม่ได้ ดังนั้นปัจจัยอะไรที่ทำให้เกิดสถานการณ์เช่นนี้? เธอมีสัญชาตญาณแรงกล้าว่าปัจจัยเบื้องหลังนี่แหละคือแกนกลางที่นำไปสู่สถานการณ์ปัจจุบัน
บทเพลงดูเหมือนไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะถามคำถามนี้
“ที่แพ้ให้เหมิงเหอ ไม่ใช่คำสั่งของท่านหรือ?”
เย่ปู้หวี่เบิกตากว้าง: “เมื่อไหร่?”
หรือว่าฉันจะย้อนเวลากลับไปอีกตอนที่ตัวเองไม่รู้ตัว?
บทเพลงจำได้แม่น ตอนแรกเธอตั้งใจจะเข้าฐานที่มั่นเป็นกลุ่มแรก และไม่ได้ตั้งใจจะแพ้ แต่กลับสัมผัสได้ถึงพลังของเจ้าสำนัก เหมือนมือที่มองไม่เห็นมาขวางเธอเอาไว้