เสียงของ[สงคราม]เบามาก เบาจนแทบถูกเสียงอึกทึกของย่านตลาดด้านล่างกลืนหายไป
แต่ก็หนักมาก หนักราวภูเขายักษ์ที่ขยับไม่ได้ กดทับอยู่บนหัวใจของทุกคน
เย่ปู้หวี่ที่เพิ่งถามหาสถานที่รู้สึกถึงสิ่งนั้นทันที
"เรื่องมันหนักเกินไป ยกไปคุยที่อื่นกันดีกว่า ไปที่นั่นพอดีเลย รอเจอคนที่พวกคุณอยากเจอ"
ทุกคนเงียบ ๆ จากย่านที่แสนมีชีวิตชีวามา มายังฐานใกล้หอสังเกตการณ์วันสิ้นโลก
คณะหกคนของขอบฟ้าอยู่ที่นี่
ทั้งเฟิงเหลย อู๋กุย ทะเลสีคราม เสี่ยวไป๋ ล้วนอยู่ครบ
ส่วน[กลอุบาย][ไฟถนน]และ[รอยแตก]ยังอยู่ข้างนอก อีกพักใหญ่ถึงจะมาถึง
ยามหน้าประตูเห็นกลุ่มคนแปลกหน้า จึงจับอาวุธเตือนภัยทันที แต่แล้วก็ได้ยินเสียงจากเครื่องสื่อสารลับที่ห้อง
"ปล่อยพวกเขาเข้ามา"
"แต่ท่านเลขาธิการเว่ย คุณแน่ใจนะว่าพวกเขาเป็นมนุษย์?"
เว่ยฉางหมิงถอนใจ "มีหกคนนั่นอยู่ กลัวอะไร ปล่อยเข้ามาเลย ถ้าเกิดเรื่องก็ให้พวกมันระเบิดตัวเองจัดการ"
ยามแทบกลืนน้ำลาย แต่วินาทีถัดมาก็นึงออกได้ จึงจ้องมองกลุ่มคนที่เดินเข้ามาด้วยแววตาเปล่งประกาย
"ผู้นำทาง?"
หกคนสบตากัน แล้วถอดปลอมตัวออก
"ใช่แล้ว ส่วนพวกที่อยู่ข้างหลังนี่..."
"โว้ยเว้ย ฉุดฟ้าพังทลายแบบมีชีวิต!"
ซูอูเว่ยแซว "ยังไงน่ะ เธอเคยเจอแบบตายแล้วงั้นเหรอ"
ยามหัวเราะก้อง เปิดประตูทันที
"เชิญเลยครับ ทุกคนจากขอบฟ้าอยู่ข้างใน"
เย่ปู้หวี่เดินไปข้างหน้าไม่กี่ก้าว แล้วกลับมา