สิ่งที่ทำให้ทุกคนประหลาดใจคือ เป้าหมายแรกที่นางเย่ปู้หวี่เลือกโจมตี ไม่ใช่ไซล์ดที่สู้ง่าย ไม่ใช่โข่วอิ้งที่อยู่ใกล้แค่เอื้อม และไม่ใช่หลี่ฝูหลินที่เล่นอนุรักษ์นิยม แต่เป็นฉินเยว่ ผู้ครอบครองกองทัพนับพัน อดีตอันดับหนึ่งของโลก
กึ่งพ่วงซูเปอร์พุ่งไปข้างหน้าด้วยความเร็วสูง เย่ปู้หวี่ที่ห้อยอยู่บนหน้ารถชักปืนออกมา เล็งไปที่ฉินเยว่
ฉินเยว่สะบัดดาบยาวในมือขวา ปลายดาบเล็งไปที่กึ่งพ่วงที่ไม่ชะลอความเร็วแม้แต่น้อย
ดาบนี้จะฟันศัตรูที่อยู่ตรงหน้าให้แหลกลาญ ไม่มีใครสงสัย
"เลือกฉันเป็นคู่ต่อสู้คนแรก ดูเหมือนเธอจะมั่นใจในตัวเองไม่น้อย"
มุมปากของเย่ปู้หวี่โค้งขึ้น "ฉันมีจุดประสงค์ของฉัน ท่านแม่ทัพฉิน"
พูดจบก็เหนี่ยวไก
แสงพุ่งออกมาหนึ่งสาย คิ้วของฉินเยว่กระตุกเล็กน้อย นี่มันกระสุนที่ไหนกันชัดเจนเป็นโซ่ตรวน
โซ่ตรวนที่ส่งเสียงกรอบแกรบพันรอบดาบของฉินเยว่ทันที เย่ปู้หวี่ออกแรง โซ่ตึงขึ้น ลากฉินเยว่ไว้ นัยน์ตาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น
"ท่านแม่ทัพฉิน ขอยืมแรงหน่อย!"
โซ่ที่ตึงเครียดหดกลับมาฉับพลัน ฉินเยว่กดดาบในมือโดยสัญชาตญาณ
เย่ปู้หวี่ที่อยู่อีกด้านหนึ่งราวกับแมวที่ถูกล่ามไว้กับรถกระบะ กำโซ่ไว้ ร่างกายทั้งหมดลอยขึ้นด้วยแรงดึงมหาศาล พุ่งตรงเข้าหาฉินเยว่
ระหว่างที่พุ่งไปข้างหน้าด้วยความเร็วสูง เย่ปู้หวี่กำปืนด้วยมือซ้าย มือขวาจับกึ่งพ่วงไว้ ท่ามกลางฉากที่ราวกับการต่อสู้ยุคน้ำท่วมโลก มือขวาออกแรงอย่างรุนแรง ยกกึ่งพ่วงขึ้น เหนือศีรษะ