[ภารกิจที่ 61: ต่อหน้าพี่ชายแท้ ๆ ให้นั่งตักแฟนหนุ่มแล้วอ้อน แถมเวลานับถอยหลัง 9 นาที 59 วินาที]
เสียงเตือนของ 037 ดังขึ้นในหัวของหลูเสี่ยวเสี่ยวตรงเวลา
เธอไม่พูดพล่าม ทำทันที ลุกออกจากอ้อมกอดของเซ่าเอินฉือ แล้วจับข้อมือเขาพาเข้าไปในห้อง:“ไป ๆ ไปนั่งโชว์ความหวานบนเตียงพี่ชายฉันกัน”
เสียงเธอไม่ดัง แต่ดังพอให้คนสามคนในห้องได้ยินชัด
เซ่าเอินฉือ แอนด์ หลูเจียเหยี่ยน แอนด์ ซูอิน:“?”
ซูอินคิดในใจ: ไม่ใช่สิ น้องสาวของหลูเจียเหยี่ยนกล้าขนาดนี้เลยเหรอ?
เซ่าเอินฉือถึงจะยังไม่เข้าใจว่าเธอคิดอะไรอยู่ แต่ก็ยอมให้เธอจูงไปนั่งที่ข้างเตียงอย่างว่าง่าย
แผ่นหลังของเขาเอนพิงเล็กน้อย ท่าทางผ่อนคลายวางมือบนที่นอน สายตาจับจ้องไปที่แก้มสีขาวเนียนของเธอ
หลูเสี่ยวเสี่ยวไม่เกรงใจใคร นั่งลงบนตักของชายหนุ่มทันที ขาทั้งสองข้างไขว้กันซุกเข้าไปในอ้อมแขนของเขา แขนคุ้นเคยโอบรอบคอของเขา แล้วมองไปที่พี่ชายของตัวเองที่สีหน้าเขียวคล้ำ หลูเจียเหยี่ยน ด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานปนยั่วยวน:“ที่รัก เรามาอ้อนกันตรงนี้เลย ทำให้พี่ชายฉันหงุดหงิดดีไหม?”
หลูเจียเหยี่ยน:“……?!”
นี่มันต่างอะไรกับการอึใส่หัวฉันล่ะ?
เส้นเลือดที่ขมับของหลูเจียเหยี่ยนปูดขึ้นมา แนวกรามตึงเครียดเพราะกัดฟัน ยังไม่ทันได้พูดอะไร
เซ่าเอินฉือหันข้างไปทางหลูเจียเหยี่ยน เสียงเอ่ยด้วยความเกรงใจ:“งั้นรบกวนพี่ชายเปลี่ยนห้องหน่อยได้ไหมครับ ขอยืมเตียงของพี่หน่อย จะได้โชว์ความหวานกัน”
หลูเจียเหยี่ยนอึ้ง:“???”
น้องเขยเอ๊ย นายพูดภาษาไทยรึเปล่า?
ให้ฉันยืมเตียง เพื่อที่นายจะได้ไปสวีทกับน้องสาวฉัน?
ดูฉันเหมือนคนสมองมีปัญหามั้ย?
คำพูดเหล่านี้วนอยู่ในลำคอเขาสามรอบ แต่ติดที่แฟนสาวซูอินยังนั่งอยู่ข้าง ๆ เขาจึงกลืนความโกรธลงไป แล้วระบายใส่ น้องสาวตัวเอง:“หลูเสี่ยวเสี่ยว สมองนายมีรอยแตกหรือไง? คนที่บอกว่าไม่เคยชอบเขาเลยเมื่อกี้คือนาย คนที่คิดจะพาเขามาโชว์ความหวานบนเตียงฉันตอนนี้ก็คือนาย เป็นไง มีบุคลิกแตกแยก?”