ตอนบ่ายสามกว่าๆ ชิวปั๋วเหย่เป็นคนแรกที่มาถึงหัวชิงเจียหยวน
เขาสวมเสื้อแจ็คเก็ตบาง ๆ สีกรมท่าผสมเทาอ่อนลายทางแนวนอนกว้าง ๆ มีซิปด้านในเป็นเสื้อยืดคอกลมสีขาว กางเกงขาสั้นสีดำ ใส่รองเท้าบาสเก็ตบอลสีฟ้าเอเจ ดูหนุ่มวัยรุ่นเต็มที่ ทั้งซ่าและหล่อ
เห็นได้ชัดว่าเขาค้นหาท่าเต้นสะโพกของหนุ่มน้อยในอินเทอร์เน็ตมาแล้ว และตัดสินใจมาคนเดียว ไม่พาเมิ่งยวนมาด้วย กลัวเธอจะเห็นแล้วความชอบลดลงทันที
ชิวปั๋วเหย่กลัวอาย จึงตั้งใจใส่หน้ากากดิจาอันล้ำค่าของเขามาด้วย ใบหน้าหล่อเหลาแบบตะวันตกปนตะวันออกถูกบังไว้มิดชิด เหลือเพียงดวงตาคู่หนึ่งที่มองเห็น ประกอบกับกางเกงขาสั้นสีดำตัวใหญ่ เดินด้วยท่าทางหยิ่งผยองเข้าไปในห้องนั่งเล่นชั้นหนึ่ง
หลูเสี่ยวเสี่ยวกำลังนั่งอยู่บนโซฟา สวมชุดเดรสสายเดี่ยวสีชมพูนู้ดสุดเซ็กซี่ ขาเรียวขาวทับกัน
เซ่าเอินฉือที่นั่งอยู่ข้าง ๆ สีหน้าค่อนข้างมืดมน นิ้วเรียวของเขากำเสื้อแจ็คเก็ตสีขาวอาดิดาส ออริจินอลส์ของตัวเอง แล้วเอาไปคลุมขาของเธอไว้แน่นหนา
เขาเชิดคางขึ้น มองชิวปั๋วเหย่ที่แต่งตัวมั่วซั่วแบบนั้นด้วยสายตาเย้ยหยัน มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเยาะ น้ำเสียงช้า ๆ: “นายแต่งตัวแบบนี้ เตรียมตัวไปทำตัวน่าอายต่อหน้าคนอื่นไว้ล่วงหน้าหรือไง?”
หลูเสี่ยวเสี่ยวอดยิ้มไม่ได้ ดวงตาดั่งดาวโค้งเป็นพระจันทร์เสี้ยว: “หน้ากากดิจาของเขา สู้หน้ากากสไปเดอร์แมนที่นายใส่เมื่อวานไม่ได้เลย สมน้ำหน้ากันจริง ๆ”