หลังจากอธิบายยืดยาว หลินนาก็เริ่มสอนอย่างเป็นทางการ
ซูหานได้รับการแจ้งเตือนจากระบบเช่นกัน เขาเปิดใช้โบนัสฝึกเต้นระดับสอง
ท่าแรกที่ฝึกคือการควบคุมการแยกส่วนของร่างกาย
ทั้งห้าคนทำตามคำสั่งและท่าทางของหลินนา ยืนอยู่หน้ากระจกเหมือนหุ่นเชิดที่ถูกชักใย ทำท่าเดิมซ้ำไปซ้ำมา
หลินนาเดินไปมาอยู่ด้านหลังพวกเธออย่างไม่เร่งรีบ ดวงตากวาดมองราวกับเครื่องสแกน
ระหว่างที่ฝึก เธอก็วิเคราะห์จุดเด่นและจุดด้อยของทั้งห้าคนไปด้วย
ในเรื่องการแยกส่วนของร่างกาย โจฮารินทำได้ดีมากเป็นพิเศษ ควบคุมร่างกายได้ดีสุด ๆ
เห็นได้ชัดเลยว่าเป็นคนที่มีพื้นฐานแน่นมาหลายปี
ส่วนมิยาโมโตะ จิกะกลับทำได้ไม่ดีนัก
พื้นฐานของเธอแย่มาก ร่างกายแข็งทื่อเหมือนแผ่นเหล็ก
แค่ขยับศีรษะ ไหล่ก็ขยับตามไปด้วย
หลินนาเห็นดังนั้นจึงเดินเข้าไปหา แล้วกดไหล่เธอเบา ๆ
“ขยับคอ อย่าขยับไหล่ ผ่อนคลายแล้วลองใหม่อีกรอบ”
มิยาโมโตะ จิกะตั้งสติ แล้วลองทำตามที่หลินนาบอกอีกครั้ง
บางทีอาจเป็นเพราะโบนัสฝึกเต้น คราวนี้ไหล่ของเธอแทบไม่ขยับ ดูเหมือนจะเริ่มจับความรู้สึกได้แล้ว
แต่พอถึงท่าขยับหน้าอก ความรู้สึกนั้นก็หายไป ช่วงบนของร่างกายกลับแข็งทื่อเป็นแผ่นเหล็กอีกครั้ง
หลินนารู้ว่าพื้นฐานของเธอไม่ดี จึงไม่ใช่เรื่องที่จะเปลี่ยนกันได้ง่าย ๆ และสอนอย่างอดทน
เมื่อได้รับคำแนะนำและโบนัสฝึกเต้น มิยาโมโตะ จิกะก็ไม่เกร็งอีกต่อไป ตั้งใจเรียนอย่างเต็มที่
พอเธอฝึกเองได้แล้ว หลินนาจึงย้ายเป้าหมายไปที่คิม ยุนฮี
ท่าทางของคิม ยุนฮีดูเปิดกว้างและทรงพลัง หน้าอกเคลื่อนไปข้างหน้าและข้างหลังเป็นระยะกว้าง แต่ตอนหมุนหน้าอก หลินนาสังเกตเห็นว่าการเก็บแรงของเธอยังมีปัญหา ร่างกายเกร็งอย่างเห็นได้ชัด