ฉินเฟิงทั้งห้าคนออกจากดันเจี้ยนมาแล้ว ทั้งหมดรู้สึกถึงความไม่สมจริงอย่างหนึ่ง มันง่ายเกินไป
ไม่เคยผ่านดันเจี้ยนที่ง่ายขนาดนี้มาก่อน
ถึงแม้จะไม่มีแกนคริสตัลระดับตำนาน แต่แกนคริสตัลระดับหายาก ระดับยอดเยี่ยมก็ไม่น้อย แกนคริสตัลระดับมหากาพย์ก็มีอยู่สองอัน
ยังไงก็สามารถสังเคราะห์เองได้ คิดดูแล้วก็ไม่ถือว่าขาดทุน
"พี่ใหญ่ผู้กล้า นี่คือค่าตอบแทนของคุณ" ซูชิงเหยาถือหนังสือสกิลระดับ SS [คลื่นศรสลายฟ้า] นั้น ยื่นส่งให้ฉินเฟิงด้วยสองมือ
ฉินเฟิงมองซูชิงเหยาแวบหนึ่ง แล้วก็รับไว้อย่างมีเหตุมีผล
ยังไงซะ ก็พาสองพี่น้องนี่เคลียร์รางวัลแรกของเมืองน้ำแข็งนิรันดร์มา ไม่ว่าจะเป็นไขกระดูกหยกน้ำแข็ง หรือชุดอุปกรณ์ระดับตำนาน หรือว่ากล่องสมบัติอันนั้น พวกหล่อนได้กำไรไม่ขาดทุนอยู่แล้ว
เห็นฉินเฟิงรับหนังสือสกิลไป ซูชิงเหยาจึงพูดต่อ: "พี่ใหญ่สุดเท่ สิ่งเหล่านี้พวกเราเอาไม่ได้ เพราะก่อนหน้านี้ได้พูดกันไว้แล้ว สิ่งของทั้งหมดที่ได้ผลิตขึ้นในดันเจี้ยนเป็นของคุณทั้งหมด"
พูดพลาง สีหน้าของซูชิงเหยาก็ดูไม่ค่อยเต็มใจนัก เธอหยิบสิ่งของสามชิ้นนั้นออกจากกระเป๋าในระบบ แล้วยื่นให้ฉินเฟิง
เห็นภาพนี้ ฉินเฟิงในใจก็มองเจ้าหญิงผมขาวตัวน้อยนี่สูงขึ้นอีกหลายส่วน
แต่จะมองสูงก็มองสูง ถึงอย่างไรของที่ควรได้ก็ต้องเอา
"ไขกระดูกหยกน้ำแข็งกับชุดอุปกรณ์ระดับตำนานฉันไม่เอาแล้ว กล่องสมบัติอันนี้ฉันรับไว้เอง" สุดท้ายฉินเฟิงก็รับของเพียงชิ้นเดียว
เขาไม่ใช่คนที่ประจบประแจง ไม่งั้นจะเอาทำไม ถ้าไม่มีเขา พวกหล่อนไม่มีทางได้ประโยชน์อะไรทั้งนั้น
ตัวเองไม่ได้เก็บไปทั้งหมด ก็ถือว่าเป็นคนดีแล้ว ไม่ต้องให้พวกหล่อนออกใบประกาศคนดี ฉินเฟิงขอออกใบให้ตัวเองก่อนหนึ่งใบ
ส่วนเหตุผลที่ฉินเฟิงเอาแต่กล่องสมบัติ ไม่เอาอีกสองชิ้น ก็ย่อมมีความคิดของเขาเอง