เมื่อเห็นตัวอักษรสี่ตัวที่ปรากฏขึ้นบนแผงสถานะของตัวเอง ฉินเฟิงก็ถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอกในที่สุด
“อื้ม~”
“เกิดอะไรขึ้น?”
“ทำไมจู่ ๆ ฉันถึงรู้สึกว่า ความสัมพันธ์ระหว่างฉันกับเธอ ดูเหมือนจะลึกซึ้งขึ้นอีก!”
ฉินเฟิงขมวดคิ้วมุ่น รีบถามเจ้าแห่งน้ำแข็งและหิมะทันที
“คิกคัก ๆ ก็แน่นอนสิคะ” เสียงหัวเราะใสราวระฆังเงินของเจ้าแห่งน้ำแข็งและหิมะดังขึ้นในความคิดของเขาอีกครั้ง
“เพราะว่า สัญญาเปลี่ยนไปแล้วไงล่ะ!”
“ให้ตาย! เธอ...ฉัน...เหลือเกิน!!! ” ฉินเฟิงโกรธจนกัดฟันกรอด แต่ในไม่ช้าเขาก็ตั้งสติได้
ตัวเองถูกหลอกเล่น ตอนนี้เขาถึงได้เข้าใจ
สัญญาที่เรียกว่านั้นเมื่อก่อน แท้จริงแล้วอาจเป็นเพียงสัญญามิตรภาพที่เขาสร้างขึ้นกับเจ้าแห่งน้ำแข็งและหิมะเท่านั้น
สัญญาแบบนี้ไม่ต้องการเงื่อนไขอะไรที่เคร่งครัด แค่มีมิตรภาพที่ดีต่อกัน ก็สามารถเซ็นสัญญาได้ แล้วทั้งสองฝ่ายก็จะรักษาความสัมพันธ์อันดีต่อกันไว้ได้ แม้เธอจะไม่ช่วยทำงานให้ สัญญาก็ไม่ได้บังคับอะไรเธอ
แต่สัญญานี้มีจุดพิเศษอยู่จุดหนึ่ง ก็คือ ทั้งสองฝ่ายเป็นศัตรูกันไม่ได้ นอกจากทั้งสองฝ่ายจะยินยอมยกเลิกสัญญาร่วมกัน มิเช่นนั้นจะถูกกฎของสัญญาจำกัดเอาไว้
และนี่ก็คือเหตุผลที่ตอนก่อนหน้านี้ ตอนที่ฉินเฟิงตีบั้นท้ายเจ้าแห่งน้ำแข็งและหิมะ นางถึงสู้ไม่ได้
ส่วนตอนนี้ น้ำหนักของสัญญานี้เพิ่มมากขึ้น ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างฉินเฟิงกับเจ้าแห่งน้ำแข็งและหิมะแน่นแฟ้นยิ่งขึ้น
จากเพื่อนธรรมดา กลายเป็นพวกเดียวกัน
“ได้ ๆ ๆ เล่นแบบนี้กับฉันใช่ไหม รอฉันเข้าไปในเมืองน้ำแข็งนิรันดร์ครั้งหน้า ค่อยไปคิดบัญชีกับเธอ” ฉินเฟิงพูดข่มขู่อย่างโหดเหี้ยม
“คิกคัก ๆ ฉันจะรอเธอนะ ไอ้เด็กเปรต!” พูดจบประโยคนี้ เจ้าแห่งน้ำแข็งและหิมะก็หายไปจากความคิดของฉินเฟิง