ฉินเฟิงเก็บสร้อยคอเส้นนั้นอย่างทะนุถนอม ก่อนจะหันไปมองกวานชี
“เหล่าฉี นายช่วยจัดการวัสดุที่ไม่จำเป็นก่อน เราออกไปข้างนอกแล้วเอาของที่ไม่ใช้ไปขาย แล้วซื้อยารักษาประเภทใช้หมดกลับมา”
“ได้!” กวานชีพยักหน้า
ตลอดทางที่บุกตะลุยมา วัสดุและเหรียญดาวที่บอสดรอปได้นั้นกวานชีเป็นคนเก็บทั้งหมด ส่วนอุปกรณ์ล้ำค่าอยู่ที่ฉินเฟิง
ถ้าจะพูดว่า กวานชีคือคลังสินค้าของทีมสามคนนี้ ฉินเฟิงก็คือตู้นิรภัย ส่วนซูจิ่วจิ่วคือหลักประกันในการใช้ชีวิตประจำวัน
ทั้งสามคนแบ่งงานกันชัดเจนราวกับกงล้อที่หมุนไปพร้อมกัน
ไม่นาน กวานชีก็แยกแยะทรัพยากรทั้งหมด สิ่งที่ไม่สำคัญหรือไม่จำเป็น ล้วนถูกจัดแยกไว้หมดแล้ว
จากนั้น ทั้งสามคนก็ออกจากทีม
ดันเจี้ยนนี้ไม่เหมือนกับดันเจี้ยนทดสอบมือใหม่ มันไม่มีบันทึกการผ่านด่าน และจะไม่บันทึกเวลาในการผ่านด่านด้วย
นอกดันเจี้ยน
เมื่อฉินเฟิงทั้งสามปรากฏตัวที่ลานดันเจี้ยน เจ้าหน้าที่ดูแลป่าอันมืดมิดก็เบิกตากว้างขึ้นมาทันที
แต่เพียงไม่กี่อึดใจ สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนเป็นความตกตะลึงแทน
“ว้าว ระดับ 9 แล้ว!”
“ตอนที่เพิ่งเข้าดันเจี้ยน ทั้งสามคนนี้เพิ่งจะระดับ 6!”
“นั่นหมายความว่า พวกเขาผ่านด่านในโหมดฝันร้ายมาได้”
เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ เจ้าหน้าที่ดูแลคนนั้นก็รีบรายงานเรื่องของฉินเฟิงให้ผู้บังคับบัญชาของตนทราบเป็นการส่วนตัวโดยทันที
และเมื่อผู้บังคับบัญชาของเจ้าหน้าที่ดูแลคนนั้นรู้เรื่อง ก็ยังคงรายงานต่อไปยังผู้บังคับบัญชาของตนอีกชั้นหนึ่ง ซึ่งผู้บังคับบัญชาของเขาก็คือผู้อำนวยการหลินจ้านแห่งสำนักงานพลังเหนือธรรมชาตินั่นเอง