แม้ระดับเทพนิยายจะมีข้อจำกัด แต่ก็ต้องเพิ่มร่างกายได้มากกว่าเดิมอย่างแน่นอน
ไม่ว่าจะยังไง การแลกเปลี่ยนครั้งนี้ก็ไม่ขาดทุน ยังไงซะก็ขึ้นเรือโจรกับเจ้าแห่งน้ำแข็งและหิมะไปแล้ว
ได้ประโยชน์ฟรี ๆ ทำไมจะไม่เอาเล่า?
"ว่าแต่ พี่หญิงแห่งน้ำแข็ง เมืองน้ำแข็งนิรันดร์มีไอเทมระดับเทพนิยายไหม?" หลังจากได้รับผลประโยชน์ ฉินเฟิงก็รู้สึกดีกับเจ้าแห่งน้ำแข็งและหิมะมากขึ้น
เพราะว่ากินของคนอื่นก็ต้องเกรงใจ รับของคนอื่นก็ต้องย่อมือ
พอได้ยิน เจ้าแห่งน้ำแข็งและหิมะก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย: "ฉันไม่ได้ให้เธอไปแล้วหรอก?"
"ให้ฉันแล้ว?" ฉินเฟิงรู้สึกไม่เข้าใจอย่างมาก
"อาณัติของมิติลับนี้ ก็คือระดับเทพนิยายไง!" เจ้าแห่งน้ำแข็งและหิมะกล่าว
"อะไรนะ!" ฉินเฟิงแทบไม่เชื่อหูตัวเอง เขาไม่คิดไม่ถึงเลยว่าอาณัติของเมืองน้ำแข็งนิรันดร์จะอยู่ระดับเทพนิยาย
"เป็นยังไง? ไม่เห็นของจริงแล้วคิดว่ามันไม่มีอยู่จริงงั้นสิ?" เจ้าแห่งน้ำแข็งและหิมะเหมือนจะรู้ว่าฉินเฟิงคิดอะไรอยู่ในใจ
"ไอเทมระดับเทพนิยาย ทุกชิ้นล้วนเป็นสิ่งที่พิเศษมาก"
"พวกมันอาจเป็นชุดอุปกรณ์ อาจเป็นไอเทม อาจเป็นหินจืด ๆ ข้างทาง หรืออาจเป็นอาณัติของสิ่งของบางอย่าง"
"มิติลับนี้เดิมทีก็เป็นมิติพิเศษ คิดเทียบกับระดับของโลกเธอแล้ว อย่างน้อยก็ระดับเทพนิยาย เพียงแต่มันถูกจำกัดด้วยกฎ"
"แต่เธอลองคิดดู อาณัติที่สามารถควบคุมมิติพิเศษได้ ระดับของมันควรจะสูงขนาดไหน?"
"นี่..." ฉินเฟิงตะลึงไปหมดแล้ว