เผย์เหอหนิงจ้องไปที่ประโยคที่ผู้เล่นผู้ไร้ตัวตนคนนั้นโพสต์ไว้ ในใจเริ่มคิดถึงเมืองพเนจรที่เธอเห็นระหว่างทดสอบระบบปิด... มันมีอยู่จริงสินะ
เธอนึกถึงสิ่งที่อาศัยอยู่บนเมืองพเนจรในตอนนั้น พวกมันไม่ได้ดูเหมือน NPC ที่ไร้ซึ่งจิตสำนึกของตัวเอง แล้วแบบนั้น... พวกมันมีตัวตนจริง ๆ อย่างนั้นเหรอ?
"เกอเกอ นายเคยไปเมืองพเนจรมาแล้วหรือเปล่า? ข้างในมันมีอะไรบ้าง?"
จู่ ๆ ฉู่เสวียนเกอก็ได้ยินเธอเอ่ยถึงเมืองพเนจร สายตาก็ทอดต่ำลงไปที่กำไลคู่บนข้อมือเธอ
"เคยไป ข้างในมีทุกอย่าง รวมถึงไอเทมคืนชีพด้วย"
ไอเทมคืนชีพ?
เผย์เหอหนิงขมวดคิ้วคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยถามอย่างลองเชิง "ฉันพอจะเข้าใจได้ไหมว่า... พวกเราที่เป็นสิ่งมีชีวิตคาร์บอนที่ถูกดึงเข้ามาในเกมเอาชีวิตรอดบนทางหลวงนี้ กลายเป็นข้อมูลไปแล้วทั้งหมด?"
ไม่อย่างนั้น จะมีไอเทมคืนชีพที่เกินจริงขนาดนั้นได้ยังไง?
ฉู่เสวียนเกอยืนยันความคิดของเธอ "พูดให้ถูกก็คือ ตั้งแต่ตอนที่เราเข้าสู่เกม เราก็กลายเป็นข้อมูลไปแล้วทั้งหมด นอกจากไอเทมคืนชีพแล้ว ยังมีบางคนที่มีสกิลคืนชีพด้วย ไม่ว่าจะเป็นไอเทมหรือสกิล ก็มีเงื่อนไขในการใช้ทั้งนั้น"
"ส่วนเงื่อนไขของการมีสกิลคืนชีพก็คือ ต้องปลดล็อกพรสวรรค์ก่อน"
เผย์เหอหนิงอุทานด้วยความประหลาดใจ "พรสวรรค์ต้องปลดล็อกอีกเหรอ? ไม่ใช่สุ่มได้ตั้งแต่เริ่มเกมเลยหรือไง?"
"ไม่ใช่ จะมีก็แต่คนที่เข้าร่วมทดสอบระบบปิดเท่านั้นที่สุ่มพรสวรรค์ได้โดยตรง ส่วนคนอื่น ๆ ที่อยากได้พรสวรรค์ ต้องสะสมเศษเสี้ยวลี้ลับให้ครบถึงจะสุ่มได้ เศษเสี้ยวลี้ลับขายไม่ได้ โอนให้คนอื่นไม่ได้ และทุกคนก็สะสมได้ หมายความว่าคนที่เข้าร่วมทดสอบระบบปิดจะมีพรสวรรค์สองชั้น"