วาจาเพียงประโยคเดียว ดั่งสายฟ้าฟาด สั่นสะเทือนจิตใจผู้บำเพ็ญทั้งหลายที่อยู่ ณ ที่นั้นจนสิ้นสติ
เหล่าศิษย์พี่จินซวี่ทั้งเจ็ดสัมผัสได้ถึงแรงกดดันของเซียนทองคำที่แผ่ออกจากอาคมโลหิต ต่างพากันหน้าซีดเผือด ขาสั่นระริก
"ผู้อาวุโสเซียนทองแห่งสำนักเซียนหมื่นอสูร!"
มองดูอาคมโลหิตที่ลอยอยู่กลางอากาศ ทุกคนต่างกลั้นหายใจ รู้สึกหนาวสะท้านไปทั้งกระดูกสันหลัง
สวีเซียวตะลึงไปครู่หนึ่ง ก่อนเอ่ยกับอาคมโลหิตว่า "ผู้อาวุโสเทียนหลิง ข้าก็คือสวีเซียว คารวะผู้อาวุโส"
เขายังคงงุนงง อาคมโลหิตนี้ยังมีความสามารถเช่นนี้อีกหรือ?
เทียนหลิงเอ่ยว่า "ข้าจะพูดสั้น ๆ เจ้าจงเลิกกับชิงเสวียนศิษย์ข้าเดี๋ยวนี้ ให้ขาดสะบั้น อย่าได้ติดต่อกันอีก อย่าได้พบหน้ากัน และแม้แต่ความคิดถึงก็อย่าได้มี!"
"หากเจ้ายอม ข้าจะช่วยเจ้าแก้เรื่องที่เจ้าฆ่าซีเฟิง เจ้าช่วยชีวิตชิงเสวียนอัจฉริยะแห่งตระกูลเทียนเฟิ่งไว้ เจ้าก็ยังเป็นมิตรของตระกูลเทียนเฟิ่ง หากมีเรื่อง ผู้อาวุโสอย่างข้าจะคอยหนุนหลัง เจ้าจะไม่มีเผ่าอสูรใดมารังแกได้"
"หากไม่ยอม วันนี้ก็จงตายซะ!"
ครืน ๆ ๆ
เสียงฟ้าผ่าห้าสายดังสนั่น เหล่าผู้บำเพ็ญชั้นสูงแห่งห้องคลังหลิงจินซวี่ถึงกับชาไปทั้งตัว
ให้ตายเถอะ!
มีเรื่องกับเฟิ่งชิงเสวียนจริง ๆ ด้วย!
ผู้อาวุโสเทียนหลิงของเขาตามมาถึงที่นี่แล้ว!!
สวีเซียวขยิบตา คิดเล็กน้อยแล้วกล่าวว่า "เมื่อผู้อาวุโสไม่ยอมให้ข้าอยู่กับชิงเสวียน เช่นนั้นศิษย์น้อยก็ไม่อาจขัดคำสั่งผู้อาวุโส ยินดีเลิกกับชิงเสวียน"
เทียนหลิงหัวเราะ "ถือว่าเจ้าฉลาด อีกสักครู่เมื่อถึงยามคับขัน ใช้โลหิตคำสั่งติดต่อข้า"
พูดจบ พลังของอาคมโลหิตก็สลายไป กลับคืนสู่ฝ่ามือสวีเซียว
เขารับไว้อย่างดี แล้วยิ้มน้อย ๆ