สวีเซียวยกมือขึ้นเอ่ยปาก ทุกคนต่างตะลึง พากันหันมามอง
รวมถึงพวกเซวียนหยวนเจิ้งยวี่แห่งตระกูลสวินหยวนด้วย
“หนึ่งแสนห้าหมื่น? บ้าไปแล้วหรือไง!”
“ของวิเศษรักษาแบบใช้แล้วหมดชิ้นเดียวนี่ก็มีค่าตั้งหนึ่งแสนห้าหมื่นเลยหรือ? ประมูลได้หนึ่งแสนข้ายังตกใจเลยโว้ย!”
ผู้คนมองสวีเซียวด้วยแววตางงงวย ข้าก็เอาเถอะ ไอ้คนชอบอวดนี่มันอีกแล้ว!
สัตว์นรก!
ไม่เพียงชอบอวด สมองก็ดูจะมีปัญหาด้วย!!
สายตาเยาะเย้ยถากถางราวกับมองคนโง่หลั่งไหลเข้ามาอย่างไม่ขาดสาย มั่วอู๋เทียน เสวี่ยอู๋หย่า เจวี๋ยหวินเสิน พวกเขาหัวเราะเย็นชาในใจ
คนอื่นประมูลหนึ่งแสนเพราะจำเป็นต้องใช้ ส่วนเจ้าราคาหนึ่งแสนห้าหมื่นเพียงเพื่ออวดหรือไง?
เซวียนหยวนเจิ้งยวี่หน้ายับย่นจนแทบฉีกยิ้มกว้าง รีบปิดกล่องแล้วสั่งเซวียนหยวนหวานจวินข้างกาย
“หวานจวิน! เร็วเข้า! เจ้าจงนำไปมอบให้สวีเซียนจื่อด้วยตนเอง!”
ใบหน้าแดงเรื่อ ใจเปี่ยมสุข
ต่อให้คิดจนหัวแตกก็คาดไม่ถึงว่าของสิ่งนี้จะประมูลได้ถึงหนึ่งแสนห้าหมื่นวิญญาณบริสุทธิ์ชั้นสูง!
เขายังคิดว่าหนังสือหกถึงเก้าหมื่นก็ถึงขีดสุดแล้ว!
เซวียนหยวนหวานจวินนำผู้อาวุโสสองคนขึ้นแท่น ประคองกล่องไม้จันทน์แดงที่บรรจุรากต้นห้วยแห่งมหาวิถีมาส่งตรงหน้าสวีเซียวแห่งสำนักเซียนหมื่นอสูร
ใบหน้างดงามประดับรอยยิ้ม แววตางดงามแฝงความดูแคลนและเยาะเย้ยเล็กน้อย
“สวีเซียนจื่อ ขอบคุณที่ให้เกียรติ” ยิ้มบาง งามสง่าเหนือโลกลิขิต
ฝ่ายสำนักหมื่นปีศาจเซียน พวกผู้อาวุโสเฟิ่งซีเจ็ดแปดคนถึงกับตะลึงงันค้าง
“บ้ามาก!”
“สวีเซียว! เจ้าทำอะไรกันแน่!”
เฟิ่งซีริมฝีปากสวยงามแย้มเล็กน้อย ดวงตาเต็มไปด้วยความงุนงงแข็งทื่อ