พญาหงส์เซียนผู้นั้น ฝ่ายหญิงผู้งดงามสะกดใจ ขยับกายน้อย ๆ กำลังโมโหอีกครั้ง
ผู้บำเพ็ญขั้นทองเซียนและเซียนสวรรค์หลายสิบคนรอบข้าง ต่างเอามือกุมหน้า หายใจเข้าลึก ๆ อยากจะรุมสกรัมสวีเซียวให้สาสม
สองวันก่อน พวกเขาสำนักปีศาจเซียนหมื่นปีต้องอับอายเพราะสวีเซียวทำเรื่องพล่อย ๆ อยู่แล้ว บัดนี้ยังมาถึงเป็นคนสุดท้าย ตามหลังสำนักมารกลืนวิญญาณเลือด
แม้ของขวัญที่สำนักปีศาจเซียนหมื่นปีส่งให้จะมีมูลค่าไม่น้อย แต่ก็เทียบสำนักมารกลืนวิญญาณเลือดไม่ได้ ตอนนี้จะยื่นของขวัญ ก็ต้องโดนหัวเราะเยาะอีก!
สยงต้า เหอเซียนเอ๋อร์ เที่ยเซี่ยเทียน พวกนี้พากันกุมหน้าโอดครวญ เมื่อวานก็ได้ยินเรื่องราวของสวีเซียวแล้ว
ไม่ได้นอนทั้งคืน พี่สวี เจ้ายังกล้ามีความคิดกับเซวียนหยวนหวานจวิน เจ้ารู้ไหมว่ากรงเล็บปีศาจของเจ้ายื่นทะลุฟ้าดินไปแล้ว!!
ด้านหน้า สวีเซียวแย้มยิ้มบาง ๆ กล่าว "ทุกท่าน ไม่รู้จะทำยังไง ข้ากำลังช่วยผู้อาวุโสเซียฝึกบำเพ็ญอยู่"
เมื่อคืนตอนดึก เซียฉางทนไม่ไหว มาดูดพลังปราณอีก ดูดจนลืมตัว เสียเวลาไปเล็กน้อย
เรื่องก็เลื่องลือไปแล้ว เซียฉางก็ไม่แยแส อยากดูดก็ดูด นั่นคือหนทางเซียนของนาง!
ทุกคนกุมหน้ารำพึง มองเซียฉางที่ซ่อนตัวอยู่ด้านหลัง ใบหน้าแดงก่ำด้วยความเขินอาย ต่างร้องเรียกในใจว่าสัตว์นรก!
เจ้าเพิ่งจะยื่นกรงเล็บปีศาจใส่ผู้อาวุโสมารเมื่อวานนี้เอง!
สำนักปีศาจเซียนหมื่นปีของข้าไม่มีนักบุญปีศาจหลงสตรีเช่นเจ้า!!
ผู้อาวุโสมารไม่ต้องเป็นห่วง อย่างไรเสียองค์หญิงศักดิ์สิทธิ์แห่งสำนักมารก็แบกรับแค้นเลือดลึก ย่อมไม่มีทางเกี่ยวข้องกับสวีเซียวจอมมารหลงสตรีแน่ ๆ
พญาหงส์เซียนส่ายหน้า นำทุกคนเหาะไปยังจวนเจ้าเมืองเพื่อส่งของขวัญ