หลงหมิงเบิกตากว้าง: "อะไรนะ?! ยังไม่ออกมาจากจวนของผู้อาวุโสเทียนอวี่อีก?! ข้า... เจ้าหมาเดรัจฉานเอ๊ย!!!"
นึกขึ้นได้อะไรบางอย่าง หลงหมิงเอามือปิดหน้าเงยมองฟ้า ไม่อาจทนมองดูได้
ให้ตายเถิด แม้แต่องค์ผู้อาวุโสอย่างข้ายังอกหักเลย!
เจ้าหนุ่มกลับไปคุ้เขี่ยกับผู้อาวุโสเทียนอวี่ทั้งวันทั้งคืน รักใคร่คลอเคลียกันนัก!
เจ้าหมอนี่จบเห่แน่!
คราวนี้หากเจ้าไม่ยอมหยิบของขวัญวันประสูติที่ทำให้เซียนจักรพรรดิพอพระทัยออกมา ข้าจะหาเรื่องกลั่นแกล้งเจ้าแน่!!!
โกรธจนมึนงงไปหมด ใบหน้าหล่อเหลาแดงก่ำ ตัวสั่นเทาไปทั้งร่าง
แต่เดิมเขาก็ไม่ได้รู้สึกอะไรเป็นพิเศษกับสามเหลี่ยมรักระหว่างเซียนจักรพรรดิเสวี่ยเหยา ผู้อาวุโสเทียนอวี่ และสวีเซียว สวีเซียวหน้าตาดี ทรัพยากรเพียบ ยังหนุ่มแน่น ได้รับความเมตตาจากผู้ใหญ่ก็เป็นเรื่องปกติ
แต่เทียนอวี่เพิ่งออกจาก secluded cultivation ก็ยังคลุกคลีกันไม่ห่าง?!
เขาไม่พอใจยิ่งนัก เหตุใดมีเพียงข้าผู้นี้ที่ช่างเวทนาเช่นนี้ ข้าช่างโชคร้ายจริง ๆ นี่!!!
หยาดน้ำตาคลอที่หางตา เขาถอนหายใจยาว: "ในเมื่อสวีเซียวรับปากจะออกให้ ก็ให้มันออกให้ถึงที่สุด! หลงเจิน อย่างน้อยต้องเอาโอสถต้าหลัวแดนสวรรค์ของสวีเซียวออกมาสามเม็ดเป็นของขวัญหลัก ที่เหลือค่อยว่ากันตามสถานการณ์ ครั้งนี้สำนักเซียนหมื่นปีศาจของข้าจะแพ้ไม่ได้เด็ดขาด!"
หลงเจินสัมผัสได้ว่าอารมณ์หลงหมิงผิดปกติ พยักหน้ารับ: "ขอรับ... ท่านผู้อาวุโส"
ยามเที่ยง จวนเทียนอวี่ บนยอดเขาฟ่งเฟิงของสำนักเซียนหมื่นปีศาจ
ภายนอกมีปราณค่ายกลฟ้าดินใหญ่ปกคลุม กั้นทุกสิ่งทุกอย่าง
ภายในห้องพักด้านหลังเรือนอันงดงาม กลิ่นหอมอันหาที่เปรียบมิได้ของฟ่งฟินฟุ้งกระจาย
[ระดับสายสัมพันธ์กับเฟิ่งชิงเสวียนเพิ่มขึ้นเป็น 2]
หน้าเตียงสองคนโอบกอดกัน เฟิ่งชิงเสวียนเรือนร่างงดงามไร้ที่ติ ทรวดทรงเย้ายวน สมบูรณ์แบบ งามเลิศล้ำ