ต้องพูดถึงโอสถทิพย์มหาเต๋าระดับขั้นทองคำบริสุทธิ์สูงสุด ตอนนี้เขาคืนกลับมาแล้วห้าสิบกว่าลูก
แต่ทว่าเขายังไม่เข้าใจมหาเต๋ากลืนเทพ ดังนั้นจึงไม่อาจสัมผัสได้ว่าโอสถทิพย์มหาเต๋าพวกนี้มีมหาเต๋ากลืนเทพอยู่หรือไม่
โอสถทิพย์มหาเต๋าระดับขั้นทองคำบริสุทธิ์สูงสุด อย่างน้อยก็มีวิถีสมบูรณ์หลายสิบวิถี ระบบคืนกลับมาให้หลากหลายชนิด เขาเองก็ไม่ได้ศึกษาอย่างละเอียด
แต่โดยทั่วไปมหาเต๋าส่วนใหญ่ล้วนเป็นมหาเต๋าขั้นพื้นฐานทั้งห้าธาตุ อย่างน้อยที่สุดผู้บำเพ็ญที่เข้าใจมหาเต๋าห้าธาตุก็มีอยู่มากมาย
แต่ทว่าเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเขา
ครั้งนี้ที่เรียกให้เขาไปด้วย ก็เพียงเพื่อให้ไปเปิดหูเปิดตา และประชาสัมพันธ์ให้เขาในฐานะเซียนจื่อคนใหม่ของสำนักเซียนหมื่นอสูร
พูดจบเรื่องนครเซียนเซวียนหยวน เฟิ่งซีสะบัดเสื้อคลุมสีทอง กลิ่นหอมอบอวลไปทั่ว
สีหน้าไม่ค่อยพอใจนัก พึมพำกับตัวเองว่า “เซียนจื่อสวี่ ท่านอาจารย์ใหญ่หลงถูกท่านติดสินบนด้วยโอสถหลอมรวมเซียนไท่อี้หนึ่งเม็ด ช่วงนี้เก็บงอมันราวกับเป็นสมบัติล้ำค่า กินก็ไม่ยอมกิน”
“มังกรหลงจิ่วเทียน ให้มันได้โอสถไท่อี้หนึ่งเม็ดเหมือนได้โอกาสเซียนครั้งยิ่งใหญ่ ช่างน่าอายต่อเผ่ามังกรสวรรค์เสียจริง!”
“หากนับรุ่น หลงจิ่วเทียนยังด้อยกว่าข้าผู้อาวุโสใหญ่หลายรุ่น หากนับความแข็งแกร่ง ก็ด้อยกว่าข้าผู้อาวุโสใหญ่ไม่น้อย!”
“เอาเถอะ มีความสามารถเท่านี้ก็เท่านั้น...”
พูดกับตัวเอง ดูถูกหลงจิ่วเทียนไปพลาง ยิ้มมองสวีเซียวไปพลาง
ฝ่ายหลังยิ่งฟังยิ่งรู้สึกแปลกใจ จู่ๆ ก็สายตาสว่างวาบ คิดอะไรบางอย่างออก
แม่เว้ย!
สวีเซียวถึงกับตะลึง ในพริบตาก็เข้าใจความหมายของผู้อาวุโสใหญ่ท่านนี้ได้ทันที
พูดตรงๆ อ้อมๆ ว่าข้าติดสินบนผิดคนใช่ไหม? คนใหญ่คนโตตัวจริงคือท่านผู้อาวุโสใหญ่ต่างหากใช่ไหม?!
เล่นมาทั้งหมดเพียงเพื่อจะได้โอสถไปใช่ไหม?!
ดวงตากระพริบ รอยยิ้มฝืดฝน สวีเซียวหัวเราะขื่นๆ ในใจ