"ท่านเจ้าหน้าที่โจว! ข้าศึกเป็นระดับเซียนเซียนสวรรค์-ดิน! เราถูกวงล้อมแล้ว!"
ภายในถ้ำ เซียนสวรรค์สูงสุดสิบกว่าคนสีหน้าซีดขาว "เรายอมแพ้เถิด! ข้าได้ยินว่าเผ่าอสูรไม่ฆ่าเชลย สิบแปดเมืองมีนักบำเพ็ญเผ่าพันธุ์มนุษย์มากมายที่ทำงานให้เผ่าอสูร!"
โจวจื่อเวยขมวดคิ้วสวย ใบหน้างดงามองอาจพลันบังเกิดความโกรธา
"ศิษย์ในสำนักเทียนเสวียนเซียนจงของข้า จะยอมสวามิภักดิ์ต่อเผ่าอสูรได้อย่างไร!"
"ต่อให้ยอมแพ้ เจ้าคิดว่าเผ่าอสูรจะไว้ชีวิตศิษย์ในสำนักเทียนเสวียนเซียนจงของข้ากระนั้นหรือ? อย่าหวังลมๆ แล้งๆ เลย!"
นางในอาภรณ์ขาวดำเปื้อนเลือดชุ่มโชก ปากมีรอยเลือด ดูก็รู้ว่าบาดเจ็บสาหัส
ดวงตางดงามแน่วแน่ กล่าว "วางใจเถิด ให้เผ่าอสูรมาเถิด เจ้าหน้าที่ผู้นี้ยังมีกลยุทธ์สุดท้าย พวกมันไม่กล้าฉวยโอกาส"
นอกปากถ้ำเขียวชอุ่ม นักบำเพ็ญแปดคนแห่งเผ่านกเซวียนเหนียวได้ล้อมปากถ้ำจากแปดทิศ
ตระกูลเซียนสวรรค์สูงสุดวางอาคมวงล้อมไว้ ภายในเผ่าพันธุ์มนุษย์แม้มีปีกก็บินหนีไม่รอด
หน้าปากถ้ำ เสวียนหลิงหัวเราะเยาะ ใช้มือข้างเดียวโบกครั้งเดียว ปราณเซียนสวรรค์ปฐพีหนาแน่นพุ่งทะลัก เปิดชั้นดินของถ้ำนี้ขึ้นทั้งผืน
ฟ้าดินสั่นสะเทือน ภายในเผยนักบำเพ็ญเผ่าพันธุ์มนุษย์กว่าสิบคน
"ฮื่ววว!!!"
นักบำเพ็ญเผ่าพันธุ์มนุษย์ตกใจจนฉงน ทุกคนสวมอาภรณ์ขาวดำยาว ใบหน้าซีดขาว รวมกลุ่มตัวสั่นระริก
"เป็นศิษย์สำนักเทียนเสวียนเซียนจงจริงด้วย" เซวินหลิงยิ้ม นำกลับไปก็แลกทรัพยากรได้อีกก้อนใหญ่
ท่ามกลางผู้คนในถ้ำ โจวจื่อเวยลุกขึ้นยืน ร่างงดงามทอดเส้นโค้งสมบูรณ์แบบ
ใบหน้าซีดขาวงดงาม มวยผมบนศีรษะ องอาจผึ่งผาย
นางกวาดตามองค่ายกลรอบข้าง แล้วมองเสวียนหลิงเบื้องหน้า กัดฟันกล่าว "นักบำเพ็ญเผ่าอสูร! พวกเจ้าหากกล้าก่อเรื่องวุ่นวาย เจ้าหน้าที่ผู้นี้ต่อให้ระเบิดกาย ก็จะลากพวกเจ้าลงนรกไปด้วยกัน!"