ค่าตกตะลึงเข้าบัญชีถึงจังหวะนั้น หน้าหล่อเทวดาของจูเกอชิงเทียนเผยความยินดีออกมา
พ่ะย่ะ!
แทบจะตื่นเต้นจนร้องไห้ ตลอดสิบปีเต็ม เขาเพิ่งจะได้ค่าตกตะลึงมาเป็นครั้งแรก!
ยังเป็นระดับตกตะลึงสุดขีดอีกด้วย!
ค่าตกตะลึง 1000 หน่วยก็คือยาเซียนห้าธาตุ 10 เม็ด โอกาสแบบนี้ร้อยปีก็ไม่เจอ ต้องกอบโกยความเท่ให้เต็มที่ สั่นสะเทือนทั้งสนาม!
"อีพวกเวร! เจ้ามาจากไหนกันวะสำนักเซียนหยินหยางบัดซบ! เย่อหยิ่งนักหนา! เจ้าคิดว่าข้าไม่รู้กำลังที่แท้จริงของสำนักเซียนหยินหยางของเจ้าหรือ?!"
"ชาติชั่ว! อาณาเขตเซียนหลิงชางรังแกกันเกินไปแล้ว! สงคราม!! ข้าสนับสนุนให้สองดินแดนรบกันเด็ดขาด!!!"
"จัดการสำนักเซียนหยินหยางทั้งสำนักให้สิ้นซากก่อน!!!"
ชาวเมืองนับไม่ถ้วนเบื้องล่างหลังตกตะลึง ฟื้นคืนสติได้ก็โกรธจนหน้าดำคร่ำเครียด ทุบอกทุบตี
ให้ตายเถอะ เมื่อกี้หกสำนักเซียนมาเทียบกับสำนักเซียนหยินหยางนี่ จู่ๆ ก็รู้สึกว่าพวกนั้นสุภาพมากแล้ว!
สำนักเซียนหยินหยางนี่หาที่ตายแท้ๆ!!!
ด้านหลังหกสำนักเซียนใหญ่ยังอยู่ในอาการมึนงง โดยเฉพาะสุยอวิ๋นเจ้าสำนักเทียนอี อยู่นานยังไม่ฟื้นคืนสติ
บัดซบ! สำนักหยินหยางคิดจะทำอะไรกันแน่??
จะเปิดศึกตรงๆ เลยรึไง?!
นี่มันดินแดนของคนอื่นนะ!!
หมู่คนโง่เอ๊ย!!
มั่วเจียผู้อาวุโสใหญ่ฝ่ายลงทัณฑ์กับหยานหยางผู้อาวุโสใหญ่ หน้าดำคร่ำเครียดจับตัวจูเกอชิงเทียนกลับมา
"ผู้อาวุโสจูเก่อ ท่านตะโกนอะไรอยู่กันแน่? เรามาเพื่อต้องการตัวคน ไม่ใช่มาล้างเผ่าพันธุ์เขาสักหน่อย!"
ผู้อาวุโสกว่ายี่สิบคนพากันมองจูเกอชิงเทียนราวกับมองคนบ้า ตงฟางชิงโกรธจนชาไปทั้งตัว
เจ้าไอ้ชอบอวดนี่ ถึงเวลาไหนแล้วยังจะมาอวดอีก!