ในย่านที่พักอาศัย เสียงวิพากษ์วิจารณ์ดังไม่ขาดสาย แต่โดยมากล้วนประณามจินหลิ่วเซียง
บอกว่านางคนนี้ได้ประโยชน์แล้วยังไม่เลิกรา สุดท้ายยังคิดจะยั่วยวนผู้อาวุโสสวีเพื่อให้ได้ผลประโยชน์มากขึ้น
แต่ผู้อาวุโสสวีนั้นเข้าใจในหลักธรรม มีคุณธรรมสูงส่ง ปฏิเสธนางไปโดยตรง
ส่วนโชควาสนาจากทางผู้อาวุโสสวี หลังจากเหตุการณ์นี้ เหล่าศิษย์ล้วนรู้ว่าไม่ใช่จะได้มาง่ายๆ
ก็ได้แต่หาทางค่อยเป็นค่อยไป
ณ เขตที่พักศิษย์หญิง ในห้องที่ตกแต่งอย่างงดงามหอมละมุน ห้องหนึ่ง จินหลิ่วเซียงมองดูยาเม็ดจู้จีสิบเม็ดในมือ ใจกลับรู้สึกไม่พอใจมากขึ้นเรื่อยๆ
“ฮึ หลินเยียนเอ๋อร์อยู่ในเรือนเล็กของผู้อาวุโสสวีครึ่งวัน ก็ได้อาวุธอาคมชั้นต่ำไปสามชิ้น...”
“ข้าอยู่ครึ่งวัน กลับได้แค่ยาเม็ดจู้จีสิบเม็ด หรือว่าจะมีอะไรไม่ถูกต้อง?”
จินหลิ่วเซียงเริ่มคิดเชื่อมโยงไปทางนั้นอย่างช้าๆ
“นวดบ่า... หลินเยียนเอ๋อร์ ข้าว่าคงจะดูออกถึงความต้องการของผู้อาวุโสสวีแล้ว ครึ่งวันนั่น ถวายตัวไปแล้วสินะ!”
แววตางดงามคู่สวยของนางเปล่งประกายวาบๆ คาดเดาได้คร่าวๆ ว่าเกิดอะไรขึ้น
