ณ ประตูหน้าสำนักเพียวเมี่ยว สวีเซียวปล่อยหลินเยียนเอ๋อร์ลง จากนั้นเหยียบกระบี่บินกลับเรือนเล็กของตน
หลังจากนั้นเขาแจ้งลู่ต้าเหนียนให้มา โดยให้อีกฝ่ายรับหลินเยียนเอ๋อร์เป็นศิษย์จดทะเบียนต่อไป
ลู่ต้าเหนียนฟังแล้ว สีหน้านับว่าน่าดูยิ่งนัก
ท่านอา......มาแนวเดิมอีกแล้ว......
ทว่าเขาหาได้กล้าปริปากแม้สักคำ พยักหน้ารับอย่างรวดเร็ว
ตอนนี้กระทั่งเจ้าสำนักตู๋กูยังถูกท่านอาตีสนิทด้วย เรื่องพวกนี้เลยทำเป็นหลับหูหลับตา
เขาเองก็แค่ศิษย์ตัวน้อย จะกล้าขัดท่านอาได้อย่างไร......ได้แต่คล้อยตาม
เขตที่พักศิษย์หญิงภูเขานอก
เมื่อสองศิษย์พี่หญิงอ้วนกับผอมเห็นหลินเยียนเอ๋อร์กลับมาอย่างปลอดภัย ทั้งสองพลันตื่นเต้นสุดขีด
สามคนกลับเข้าห้อง หลินเยียนเอ๋อร์เอ่ยขึ้นว่า "ศิษย์พี่......ครั้งนี้ต้องขอบคุณพวกท่านนัก......ผู้อาวุโสสวีได้ช่วยข้าจากเงื้อมมือสำนักเสวียนหม่า......"
นางเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นคร่าว ๆ ให้ทั้งสองฟัง
แต่สำหรับเรื่องล้างสำนักเสวียนหม่า นางเก็บงำไว้ ไม่กล้าเอ่ยถึง
เรื่องนี้ร้ายแรงเกินไป ภายในใจนางก็ร้อนรน
ศิษย์พี่อ้วนเอ่ยอย่างตื่นเต้นว่า "ศิษย์น้อง! นับแต่นี้ในสำนักเพียวเมี่ยวมีผู้อาวุโสสวีคุ้มครองเจ้า! เจ้าจะต้องทะยานฟ้าผงาดแน่!"
"เจ้ารู้หรือไม่! จินหลิ่วเซียงนั่นก็รับใช้ผู้อาวุโสสวี ตอนนี้นางเป็นศิษย์จดทะเบียนของผู้อาวุโสลู่แล้ว!"