"เพิ่งกลับมาก็เริ่มก่อเรื่องอีกแล้ว! ข้ารู้สึกว่าหวานจวินบ้านข้าจบเห่แล้ว!!!"
เสียงของเซวียนหยวนเจิ้งยวี่ก้องกังวานไปทั่วจวนเจ้าเมือง ด้วยความเจ็บปวดสุดขีด เสียดายนักที่ครั้งนั้นจัดเลี้ยงสามวันสามคืน
ยามเที่ยง ณ จวนเซียชิงบนยอดเขาเทียนขุย
สวีเซียวกับเซียชิงกอดกันเดินออกมาจากห้อง มาพักผ่อนที่ห้องโถงใหญ่
สาวกหญิงแห่งตระกูลแมงป่องพิษสวรรค์ยกชามาชง พวกนางต่างหน้าร้อนผ่าว ไม่กล้าสบตา
พี่แม่เจ้า!
บรรพชนกับปีศาจใหญ่จอมลามกคบหากันแล้ว!
ข่าวลือแพร่สะพัดไปทั่วแล้ว!
อายแท้ๆ!
เมื่อไล่สาวกออกไปแล้ว เซียชิงก็อายเขินและมีความสุข พลางโอบแขนสวีเซียวด้วยความรัก "ชิงชิงรักเซียวเซียว! รักตลอดไป!"
"ข้าก็รักชิงชิง และรักที่สุด"
"เซียวเซียว หากพวกคนรักเก่าของเจ้ากลับมาจะทำอย่างไร? ชิงชิงอยากอยู่กับเซียวเซียวตลอดไป!"
"ต่อให้กลับมาก็อยู่ด้วยกันตลอดไป ใครจะไปรู้ว่าข้ารักชิงชิงที่สุดเล่า?"
"ชิงชิงชอบเซียวเซียว!"
นางโอบกอดสวีเซียว ใบหน้าแดงระเรื่อ รักจนถอนตัวไม่ขึ้น
บนท้องฟ้ามีกลิ่นอายน่าสะพรึงหลายสายบินเข้ามา เป็นกลุ่มหกคนที่นำโดยหลงเจิน ผู้ที่มาขอแบ่งยา
"หืม?! สวีเซียว เจ้ามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร?!"
"ให้ตายเถอะ..."
เฟิ่งซื่อเหล่า หลงจินเทียนและหลงจิ่วเทียนเพิ่งก้าวเข้าสู่ห้องโถงใหญ่ เห็นท่าทางของเซียชิงแล้ว ยังต้องถามอีกหรือ?!
ต่างยกมือปิดหน้าแหงนมองฟ้า อดไม่ได้ที่จะมอง!
"พี่แม่เจ้า! เจ้าคนทรยศจอมลามกนี่!"
หลงเจิน เฟิ่งซี และเฮ่อซวงอิงดูจนชา เขาเคยได้ยินข่าวลือ ตั้งใจจะมาถามให้กระจ่าง สุดท้ายกลับเห็นกับตาตัวเอง
ผู้อาวุโสซีเซีย ข้าบอกให้เจ้ามาสืบข่าว
ไม่ใช่ให้เจ้าสืบแบบนี้!
เจ้าขยันเกินไปแล้วนะ!!!
"หา?!"
ซีเซียเห็นผู้มาเยือนก็รีบปล่อยสวีเซียว แล้วก้าวไปคำนับ