[คืนกลับโอสถต้าหลัวหงเหมิง 10 เม็ด]
กลิ่นหอมอบอวล ทั้งสองคนโอบกอดกันนั่งอยู่หน้าเตียง มั่วอู๋ฮวาเพิ่งจะตกหลุมรักครั้งแรก ได้ถือว่าสวีเซียวเป็นคนของนางแล้ว
ทั้งคู่กำลังหวานชื่นกันอยู่ นางก็เล่าความทุกข์ยากตลอดหลายหมื่นปีที่ผ่านมาให้สวีเซียวฟัง
โม้อูเทียนโหดร้ายเพียงใดที่ขับไล่นางออกจากสำนัก พวกผู้อาวุโสและผู้อาวุโสสูงสุดแห่งสำนักศักดิ์สิทธิ์มั่วหลัวกลั่นแกล้งนางอย่างไร
รวมถึงความปรารถนาที่จะล้างแค้นของนาง
สวีเซียวหัวเราะเย็นเยียบ โม้อูเทียนผู้ถูกลิขิตที่ต้องตายคนนั้น ยังกล้ามารังแกสตรีผู้กุมชะตาฟ้าของข้าอีกหรือ
สวรรค์กลับตาลปัตรแล้ว!
“ผู้อาวุโสโม้ไม่ต้องกังวล ครูของข้าคือเซวียเหยาเซียนตี้ มีความสัมพันธ์อันดีกับชู่อินเซียนตี้ สำนักศักดิ์สิทธิ์หมัวลั่วเล็กๆ แค่นี้ เดี๋ยวก็เรียบร้อย”
เขากอดมั่วอู๋ฮวาไว้พลางกล่าว “มีข้าสวีเซียวอยู่ ไม่เพียงแต่จะจัดหาทรัพยากรให้ท่าน เรื่องของสำนักศักดิ์สิทธิ์หมัวลั่วก็มอบหมายให้ข้า มั่วอู๋เทียนพวกนั้น ข้าองค์ชายศักดิ์สิทธิ์ประกาศให้พวกมันตายได้เลย”
“ผู้อาวุโสโม้ ไม่นานท่านจะได้กลับคืนสู่สำนักศักดิ์สิทธิ์มั่วหลัว ข้าพูดแล้วต้องทำได้”
มั่วอู๋ฮวาฟังแล้วดวงตาสวยเบิกกว้างด้วยความประหลาดใจ ริมฝีปากเล็กๆ ที่แต่งแต้มสีดำแย้มออกเล็กน้อย “เซียนบุตร จริงหรือ! ตอนนี้ผู้อาวุโสสูงสุดหลายท่านต่างก็สนับสนุนมั่วอู๋เทียนนะ!”
สวีเซียวยิ้มน้อยๆ “เรื่องเล็กน้อย ท่านวางใจรอได้เลย ทุกอย่างเป็นหน้าที่ของข้า”
“ขอบคุณองค์ชายศักดิ์สิทธิ์!”
มั่วอู๋ฮวาดีใจจนสีหน้าเบิกบาน ทิ้งตัวลงในอ้อมกอดสวีเซียว กลิ่นหอมโชยตลบ
ไม่ต้องพูดถึงอะไรอื่น แค่เส้นสายที่มีเสวี่ยเหยาเซียนจักรพรรดิเป็นอาจารย์เพียงคนเดียว ก็เพียงพอให้สำนักศักดิ์สิทธิ์มั่วหลัวสะเทือนแล้ว!