ซวนหยวนเจิ้งอวี้เอามือกุมหน้า ถอนหายใจอย่างจนใจ มองดูบุตรสาวสุดที่รักซึ่งงามจนน่าหลงใหลของตน ยิ่งรู้สึกปวดใจหนักขึ้น
สวีสัตว์นรก!
เล่ห์เหลี่ยมเจ้าช่างสูงส่งนัก มือไม้เจ้าช่างใหญ่โตจริง ๆ!!
เหล่าผู้อาวุโสและชนในตระกูลซวนหยวนที่อยู่ใกล้ ๆ ต่างงุนงงมองมา... ให้ตายเถอะ... ท่านหัวหน้าเผ่า นี่ท่านชมหรือด่ากันแน่...
แต่พวกเขาก็เจ็บปวดใจไม่แพ้กัน คุณหนูใหญ่ผู้เป็นอัจฉริยะ องค์หญิงเซียนคนแรกของโลก กลับมาผูกสัมพันธ์เป็นสหายร่วมเต๋ากับไอ้โจรสุนัขจอมกามมาร!
เซวียนหยวนหวานจวินเขินอายจนใบหน้างามแดงระเรื่อ ยิ้มบาง ๆ กล่าวว่า "ท่านพ่อ ไม่ว่าจะอย่างไร สวีเซียวมอบทรัพยากรให้ตระกูลเซวียนหยวนของเรามากมายขนาดนี้... ท่านพ่อคงไม่คิดให้ลูกเอาไปคืนใช่ไหมเจ้าคะ?"
ซวนหยวนเจิ้งอวี้ตะลึงไปครู่หนึ่ง ก่อนหัวเราะ "ฮ่า ๆ" แล้วพูดว่า "จะเอาคืนอะไรกันอีก! สองคนเจ้าก็แทบจะกลายเป็นข้าวสุกในหม้อเดียวกันอยู่แล้ว! ว่าแต่หวานจวินเอ๋ย เอายาเซียนรวมเซียนไท่อี่ออกมาสองเม็ดให้พ่อดูหน่อยสิ ให้ตายเถอะ ยาเซียนของไอ้หนูสวีเนี่ยคุณภาพสูงจริง ๆ!"
"ผู้อาวุโสเทียนหมา เจ้าไปสักรอบ นำของขวัญของสำนักโลหิตวิญญาณปีศาจร้ายส่งกลับไป บอกเขาว่า... ว่าตระกูลซวนหยวนเราไม่อาจต้านทานอำนาจบาตรใหญ่ของสำนักเซียนหมื่นอสูรได้ จำใจต้องยอมจำนน!"
เซวียนหยวนหวานจวินหยิบยาเซียนรวมเซียนไท่อี่ระดับสุดยอดออกมาสองเม็ด กฎแห่งสรวงสวรรค์แผ่กระจายอย่างบ้าคลั่ง กลิ่นอายเซียนไท่อี่ระดับสูงสุดทะยานทะลุเมฆา
"ให้ตายเถอะ... สมเป็นมรดกของเซียนจักรพรรดิ!"
ซวนหยวนเจิ้งอวี้รับยามา กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก แทบอยากจะกัดกินเสียตอนนี้ "หวานจวินเอ๋ย พ่อช่วยเจ้ากลืนยาหลายเม็ดให้หน่อยเถอะ เจ้าใช้หมดแล้วก็ไปขอสวีเซียวเอาเพิ่ม ไอ้หนูเจ้าชู้ตัวน้อยมีคนรักมากขนาดนี้ ตระกูลซวนหยวนเรายังยอมรับได้ ต้องรีดขนแกะให้หมดตัวเลย!"