แม้ในใจจะแอบตำหนิ แต่มาตรฐานการรับรองของระบบก็ทำให้สวีเซียวพูดอะไรไม่ออก
ผู้อาวุโสติ้งจิ้งสง่างามเรียบง่าย ใบหน้าขาวผ่องงดงามอ่อนโยนไร้ซึ่งรอยย่นแม้แต่น้อย
แม้จะมีอายุหลายล้านปี แต่กลับดูงดงามมีเสน่ห์ เต็มไปด้วยกลิ่นอายของสตรีผู้บำเพ็ญผู้เป็นใหญ่ ไม่มีความแก่ชราแม้แต่น้อย
"เอาล่ะ เมื่อทุกคนมาครบแล้ว ก็เริ่มประชุมกันได้"
ติ้งจิ้งชำเลืองมองสวีเซียวเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนนุ่มนวล
เจ้าหน้าที่ศาลกฎธรรมแต่ละคนต่างมีคณะศิษย์ผู้บำเพ็ญอยู่ใต้บังคับบัญชาเป็นทีม น้อยก็หลายคน มากก็หลายสิบ
สำนักเซียนหยินหยางในฐานะสำนักชั้นนำสูงสุดของดินแดนเซียนลิ่งทางตะวันตกเฉียงใต้ มีเมืองนับไม่ถ้วนและสำนักสาขามากมายอยู่ในอาณัติ
ในฐานะผู้นำแห่งตะวันตกเฉียงใต้ เมื่อผู้อื่นส่งมอบทรัพยากรให้ ก็ต้องรับผิดชอบรักษาความสงบเรียบร้อยในอาณัติของตนด้วย
ศิษย์สายนอกบำเพ็ญเพียรไม่ถึงขั้น จึงทำได้เพียงทำงานหนักอย่างขุดแร่ ปลูกหญ้า วิ่งรับใช้
แต่ศาลกฎธรรมสายใน ซึ่งเป็นกำลังปราบปรามของสำนักเซียนหยินหยาง แต่ละทีมที่มีเจ้าหน้าที่เซียนปฐพีเป็นหัวหน้านั้น หากวางไว้ภายนอก ล้วนเป็นกำลังที่แข็งแกร่งที่สุด สามารถพลิกภูเขากลับทะเลได้
การประชุมครั้งนี้มีจุดประสงค์เพื่อจัดสรรภารกิจช่วงนี้ ศาลกฎธรรมไม่ได้ว่างเว้นเลย
ติ้งจิ้งหยิบปูมบันทึกพลังปราณขึ้นมา เล่าข่าวสารใหญ่เล็กในดินแดนเซียนลิ่งด้วยน้ำเสียงทางการ ซึ่งรวมถึงท่าทีของสำนักด้วย ทั้งหมดนี้ผ่านการตรวจสอบด้วยตนเองโดยอาจารย์ใหญ่ตงฟางชิง
จากนั้นจึงเริ่มจัดสรรภารกิจ
"บริเวณใกล้เมืองชีโหวทางตะวันตกของเทือกเขาเซียนลิ่ง มีผู้บำเพ็ญอิสระแจ้งว่าพบผู้บำเพ็ญชั่วขั้นเซียนมนุษย์ ดูเหมือนจะเป็นผู้บำเพ็ญวิถีมารขั้นกลางเซียนมนุษย์ ถนัดใช้มารวิชา"