"พี่เฟิ่งซี! ดูท่าพี่คงคิดจะหาสหายร่วมเต๋าแล้วสินะ ฮ่า ๆ!"
หญิงชุดแดงยกมือปิดปากหัวเราะเจ้าเล่ห์ "ทางพวกนั้นมีคนเหมาะสมบ้างไหม? อยากลองมาหาที่สำนักสี่สัตว์เซียนของข้าไหมล่ะ? เผ่าจูเชวี่ยของข้าน่ะล้วนแต่รูปงามทั้งนั้น!"
เฟิ่งซีฟังแล้วรู้สึกปวดหัว ดวงตางดงามเหลือบมองด้วยแววขบขันระคนจนใจ "เป็นถึงประมุขสำนักแล้ว วางท่าให้สมเกียรติหน่อยสิ!"
หัวเราะ teasing กันเล็กน้อย หญิงชุดแดงก็พาคนไปคารวะผู้คนตระกูลเซวียนหยวน แล้วกลับมาคุยกับเฟิ่งซีต่อ
สวีเซียวที่อยู่ใกล้ ๆ รู้สึกชาไปทั้งตัว
สำนักสัตว์วิญญาณสี่ทิศน่ะหรือ เขาย่อมรู้จักแน่นอน พันธมิตรเหนียวแน่นของสำนักเซียนหมื่นอสูร หนึ่งในสองสำนักอสูรใหญ่แห่งดินแดนเซียนไท่ชู
ก่อตั้งขึ้นด้วยเซียนสัตว์ทั้งสี่ คือ จูเชวี่ย ฉีหลิน เสวียนกุย และชิงหลง รวบรวมเผ่าอสูรร้อยกว่าชนเผ่าโดยรอบไว้ในสังกัด
ประมุขชุดแดงผู้นี้คือ จูหยวนหยวน หัวหน้าเผ่าจูเชวี่ย ประมุขสำนักสัตว์วิญญาณสี่ทิศ
"พี่เฟิ่งซี ไอ้หนุ่มหล่อนี่คือไอ้โอรสสวรรค์จอมมารมนุษย์แห่งสำนักของพวกพี่น่ะเหรอ? ตายจริงหน้านี่หล่อไม่เบานะ!"
จูหยวนหยวนกวาดตามองสวีเซียวไปมา ดวงตากระพริบปราง ๆ
ฝ่ายหลังมีเส้นดำขึ้นเต็มหน้า ไอ้จูเชวี่ยตัวน้อยนี่ พูดจาไม่เข้าหูเอาเสียเลย!
เหล่าผู้อาวุโสเซียนทองของฉีหลิน ชิงหลง เสวียนกุย ต่างพากันจ้องมองสวีเซียวด้วยสายตาแปลก ๆ นี่หรือคือเซียนบุตรจอมหื่นแห่งเผ่าพันธุ์มนุษย์ที่ทำให้เหล่าบุรุษอสูรทั้งสำนักเซียนหมื่นอสูรตกตะลึงกันหมด?
นอกจากความหล่อแล้ว ก็ไม่เห็นจะมีอะไรพิเศษเลย
เหล่าผู้อาวุโสเซียนทองและเซียนเสวียนแห่งสำนักเซียนหมื่นอสูรพากันเอามือปิดหน้ากับถอนหายใจ ให้ตายเถอะ ไอ้มารสวีนี่ ทำเอาหน้าสำนักเซียนของพวกเราหมดเกียรติสิ้นดี!
ขงเสวียนแห่งเผ่าท้องฟ้า คร่ำครวญด้วยสีหน้าดำคล้ำ ไอ้สัตว์นรก! รอข้าก่อนเถิดผู้อาวุโส!!
