"เจ้าสำนักตู๋กูแข็งแกร่งเกินไปแล้ว!"
"เจ้าสำนักงดงามเกินไปแล้ว!!"
"เจ้าสำนักเท่เกินไปแล้ว!!!"
เบื้องล่าง เหล่าศิษย์สำนักเพียวเมี่ยวต่างมองเทพธิดาสูงสุดแห่งสำนักของตนบนท้องฟ้า
ไม่ว่าชายหรือหญิง ต่างน้ำลายแทบไหลยืด แทบอยากสักการะนางดั่งเทพ!
เจ้าสำนักตู๋กูของพวกนางผู้เดียวสยบสามคน ตีพวกมารร้ายจากสำนักอสูรแตกกระเจิง หนีหวุดหวิด!
ช่างแข็งแกร่งเกินไปแล้ว!
เหล่าศิษย์ภูเขานอกพวกนี้ตาลายเป็นประกายดาว ราวกับจะเคลิ้มไปกับภาพตรงหน้า
การมีเจ้าสำนักหญิงที่แข็งแกร่งดุจเทพีเช่นนี้ปกครองสำนักเพียวเมี่ยว พวกเขาช่างโชคดีเหลือเกิน!
"ดีแล้ว! ได้ยินว่าผู้อาวุโสสวีตามจีบเจ้าสำนักตู๋กูมาพันปี เจ้าสำนักไม่ยอม! ตาเฒ่าหื่นนั่น ถ้าให้เขาตามจีบสำเร็จ เจ้าสำนักตู๋กูของพวกเราคงพังแน่!"
"พูดแล้วก็ต้องว่า! ได้ยินว่าผู้อาวุโสสวีตอนหนุ่มหล่อราวเทพสลัก เจ้าสำนักเราเกือบตกหลุมรัก!"
"แต่โชคดีที่ไท่ซั่งจ่างเหล่าคอยสอดส่อง ผู้อาวุโสสวีถึงไม่ได้ตามที่ต้องการ!"
"ไท่ซั่งจ่างเหล่าทรงพลัง!"
"ตาเฒ่าหื่น! ยังกล้าจ้องจะกินเทพธิดาของลูกศิษย์ชายทุกคนในสำนักเพียวเมี่ยว! โชคดีที่ตาเฒ่านี่ใกล้ตายห่าแล้ว!"
"แก่นั่นดูไม่เหมือนคนแล้ว เจ้าสำนักของเราผ่านพ้นช่วงอันตรายได้สักที! สุดยอด!!"
เหล่าลูกศิษย์หลายปีมานี้ไม่เคยได้ยินข่าวซุบซิบเรื่องเจ้าสำนักและสวีเซียวน้อย
แต่ทุกคนรู้จุดสำคัญจุดหนึ่ง ตู๋กูหลิงอาศัยกายหยินบริสุทธิ์ จึงฝึกจนถึงขั้นแปรเทพชั้นเก้าได้ในพันปี พุ่งหมายสู่หลอมสุญตา
