ซ้ายโอบขวากอด กลิ่นหอมอบอวล สวีเซียวหันไปยิ้มหล่อเหลาให้เสวียนเสวี่ย "รักเสวี่ยเสวี่ย รักตลอดไป"
"เซียวเซียว...เจ้าช่างเก่งกาจเหลือเกิน!ว้าย!!"
ทั้งสองข้างออดอ้อน รักจนสุดหัวใจ ดวงตางดงามเต็มไปด้วยดาวน้อยแห่งความเลื่อมใส ร่างกายงามสะเทิ้นสั่นระริกไม่หยุด
เซียวเซียวของพวกนางคือเซียนจักรพรรดิกลับชาติมาเกิด!
ช่างสมบูรณ์แบบ!ช่างสูงส่ง!
ช่างเก่งกาจเหลือเกิน!!
ทันใดนั้น พวกนางรู้สึกว่าการได้อยู่เคียงข้างสวีเซียว ช่างเป็นบุญวาสนาสามชาติ โชคชะตาเซียนอันหาที่เปรียบมิได้!
เผลอๆ ต่อไปอาจได้เป็นชายาแห่งเซียนจักรพรรดิ!
คิดถึงตรงนี้ ใบหน้าทั้งสองแดงก่ำ หายใจถี่จนแทบขาดใจ
เซียนจักรพรรดิกลับชาติมาเกิด ประมุขสำนักประกาศตั้งเป็นบุตรศักดิ์สิทธิ์ทันที
บรรดาศิษย์ในสำนักและผู้บำเพ็ญที่อยู่ด้านล่างมองอย่างงุนงง "ข้าเล่าแม่!!!"
"ไม่!!!!!!สัตว์นรก!!!จงปล่อยกรงเล็บปีศาจของเจ้าออกไป!!!"
"พวกเราไม่มีทางยอมรับเจ้าบุตรศักดิ์สิทธิ์จอมมารผู้นี้เด็ดขาด!นี่คือการดูหมิ่นสำนักเซียนหมื่นปีศาจของพวกเรา!!!"
"ประมุขมังกร!ท่านตาบอดจริงๆ!ตาบอดสนิทแล้ว!!!"
"เป็นทั้งบุตรศักดิ์สิทธิ์และเซียนจักรพรรดิกลับชาติมาเกิด?!ไม่ดีแล้ว!เจ้าจอมมารสวีกำลังจะเริ่มโอ้อวดบ้าคลั่งแล้ว!สาวงามปีศาจทั้งหลายในสำนักเซียนของข้าต้องจบเห่กันหมดแน่!!!!"
มองฉือหลานเอ๋อร์และเสวียนเสวี่ยที่อยู่เบื้องบนซึ่งซบอยู่ในอ้อมกอดของสวีเซียวด้วยสีหน้าหลงใหลเลื่อมใส หัวใจทุกคนแตกสลาย จิตเต๋าพังทลาย
ดูท่าทางนี้ก็รู้ว่าต่อไปสวีเซียวจะเริ่มทำตามอำเภอใจอย่างไร้ขอบเขต!ไร้กฎหมาย!
ฟ้าของสำนักเซียนพวกข้ามืดมนแล้ว!
มืดสนิทแล้ว!!!
ทุกคนโกรธจนเลือดในปากพ่นออกมาไม่หยุด ล้มลงกับพื้นสลบไปนับไม่ถ้วน
ขงชิง ปั้ง! ล้มลงนอนกับพื้นแทบหมดลมหายใจ เลือดในปากพ่นออกมาเหมือนน้ำพุ