ใบหน้าหยาบกร้านใหญ่โตของเที่ยชาเทียนขึ้นสีเล็กน้อย จู่ๆ ก็แปรเป็นคนใจเมตตา เหนี่ยวรั้งสวีเซียวไว้ เรียกพี่เรียกน้อง
โบกมือกล่าวว่า "ผู้ตรวจการสวี! ซีเฟิงไอ้สารเลวนี่กล้าฉกหญิงคนสนิทของผู้ตรวจการสวีต่อหน้าธารกำนัล มันกลับดาวแล้วไอ้เด็กเวรนี่!"
"ผู้ตรวจการออกโรงด้วยความชอบธรรม นี่คือการปัดกวาดพวกเดนคนให้พ้นเมืองเทียนสุยของข้าเอง!"
"ข้าเหล็กเทียสนับสนุนเป็นคนแรก!"
อีกฝั่งหนุ่มหล่อเย็นชาเป่ยหลินรีบเสริมให้ "ผู้ตรวจการสวี! ซีเฟิงมาหาข้า ข้ายังคิดว่าพวกเขารักกันแท้จริง ถึงได้อนุมัติให้!"
"ไม่คิดว่าซีเฟิงนี่จะกล้าทำเรื่องชั่วช้าเช่นนี้! น่าชังนัก! ข้าเป่ยหลินถูกมันหลอกตาเสียสนิท!"
"ขอผู้ตรวจการสวีโปรดเห็นจริงด้วยเถิด!"
สวีเซียวยิ้มอย่างใจกว้าง "ท่านทั้งสอง เรื่องกระจ่างแล้ว ก็แล้วไปเถิด"
"ข้าสวีเซียว คือแสงสว่างแห่งวิถีอันชอบธรรมของเมืองเทียนสุย เรื่องชั่วช้าเช่นนี้ ย่อมไม่เมินเฉยแน่นอน"
สองคนยิ้มประจบ "ใช่ ๆ! ผู้ตรวจการสวีมีคุณธรรมสูงส่ง!"
ยิ่งประจบเข้าหน้าตา เดิมทีท่าทีเปลี่ยนไปคนละขั้ว
พี่แม่เจ้า... ผู้อาวุโสเทียนหลิงถึงกับต้องเสด็จร่างแยกมาคุ้มครอง สวีเซียวกับตระกูลเทียนเฟิ่งคงมีความสัมพันธ์ไม่ธรรมดาเลย!
เชี่ยเว้ย!
อีกฝ่ายมีผู้อาวุโสเทียนหลิงหนุนหลัง พวกเจ้าหน้าที่น้อยๆ อย่างพวกเขาจะไปสู้ได้ที่ไหน!
"พี่สวี!"
กลิ่นหอมจากตระกูลจิ้งจอกโชยมา หญิงงามเครื่องสำอางประไพเรือนร่างอวบอิ่มน่าตื่นตาตระกูลชื่อชื่อชือหลานเอ๋อร์ ไหวหางจิ้งจอกทิ้งตัวลงในอ้อมกอดสวีเซียว
กลิ่นหอมกรุ่นเข้าจมูก ใบหน้าแดงเรื่อ