"หืม?"
สวีเซียวกระพริบตามองขงชิง ผู้ที่ถูกลิขิต?
อีกฝ่ายกำลังคุยเล่นกับเสวียนหลิงเสวียนเสวี่ยอยู่อย่างนั้น เอามือไม้ไปมาจนดูไม่น่าไว้วางใจ
"บัดซบ! เพิ่งมาถึงก็คิดการใหญ่กับสตรีผู้กุมชะตาฟ้าของข้าเรอะ?"
สวีเซียวยิ้มเย็นบาง ๆ "ช่างไม่รู้ที่ตายที่เกิดเสียเลย"
ผู้ที่ระบบออกภารกิจสังหารให้ ย่อมเป็นตัวร้ายโดยไม่ต้องสงสัย
หาจังหวะเหมาะ ๆ จัดการเสียเลย
ขงชิงผู้นี้ตอนมาถึงก็ได้รู้เรื่องแล้ว เป็นนายน้อยแห่งตระกูลนกยูงในสำนักเซียนหมื่นอสูร ขั้นเซียนเซวียนสูงสุด ระดับยอดสุด
เป็นหนึ่งในสองแม่ทัพใหญ่ของกองทัพอสูร
แต่เขาก็ไม่กลัว อาคมอักขระระดับเซียนเหนือเยี่ยมอยู่ในมือ การันตีได้ว่าอยู่ยงคงกระพัน
แต่ถ้าจะลงมือจริงต้องหาโอกาสเหมาะ ๆ พวกขั้นเซียนเหนือเยี่ยมสุดยอดแบบนี้ อาคมอักขระเซียนเหนือหนึ่งใบไม่อาจการันตีได้เต็มร้อย
ดีที่สุดคือหาอาคมระดับเซียนทองสักใบก่อน
ไม่ต้องรีบร้อน
ขงชิงคุยเล่นจบ เห็นเสวียนหลิงเสวียนเสวี่ยไม่ค่อยใส่ใจ ก็จนใจต้องกลับไปก่อน ค่อยว่ากันใหม่
กองหนุนจากสิบแปดเมืองทยอยกันมาถึง ทุกคนยืนอยู่ที่ลานกว้างรออยู่พอควร
"อมิตาพุทธ! ท่านจินซวี แม้แต่พวกเจ้าก็มา"
ข้าง ๆ กลุ่มเทียนสุย มีพระสงฆ์หลายรูปเดินเข้ามา คนนำหน้าเป็นพระเฒ่าหัวโล้หนวดขาว ใบหน้าเมตตาอ่อนโยน
จินซวีเห็นแล้วตะลึง "ไป๋! พระอาจารย์อวี้หลง? แม้แต่พวกท่านก็มาหนุนด้วยหรือ..."
อวี้หลงใบหน้าเก่าผ่องใสยิ้มกล่าว "อมิตาพุทธ ท่านจินซวี เขตเซียนอวี่จิงได้รับบุญคุณจากเมืองเฟยหยุน พุทธธรรมของเรารู้คุณตอบแทน ย่อมต้องออกแรงช่วยเผ่าอสูรสักหน่อย"
"พวกขบถเทียนเสวียนโหดร้ายป่าเถื่อน ชอบฆ่าฟัน กิเลสหนาแน่น ถึงแม้จะเป็นเผ่าพันธุ์มนุษย์ พุทธธรรมของเราก็ไม่อาจนั่งดูดาย ต้องทำตามวิถีสวรรค์"
พูดจาอย่างมีเหตุมีผล สมเป็นผู้ใหญ่
พระเฒ่าระดับเซียนเหนือด้านหลังหลายรูปประนมมือ ล้วนเป็นพระอรหันต์ผู้บรรลุธรรม