เฮยเสินกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น สีหน้าเต็มไปด้วยความมั่นใจ เทพเจ้าไร้กลไกพยักหน้า ตั้งสมาธิควบคุมเตาหลอมเทพโดยเฉพาะ
แต่ตอนนี้เฮยเสินก็ไม่กล้าลงมือกับสวีเซียวที่กำลังจมอยู่ในมารจิต เพราะอีกฝ่ายกายเนื้อแข็งแกร่งเกินไป หากตีไม่ตายแล้วทำให้อีกฝ่ายตื่นขึ้นมา เขารู้ดีว่าไม่ใช่คู่ต่อกรกับสวีเซียวได้แน่นอน
ปล่อยให้อีกฝ่ายหลงทางในมารจิตวิญญาณดำตลอดไปจนกว่าจิตวิญญาณจะสลายไปก็ดี!
“ไม่ดี! มารจิตวิญญาณดำของเฮยเสิน!”
ในเตาหลอม ตัวแทนเซียนจักรพรรดิต้าหลัวทั้งหกของวังเซียนจักรพรรดิตกใจยิ่งนัก วังเซียนทั้งหกใหญ่เห็นสวีเซียวกะทันหันนิ่งไม่ไหวติ๋ง ต่างก็เริ่มกังวลขึ้นมา
เสวี่ยเหยาใบหน้าซีดเผือด: “ลูกศิษย์สวีเซียวยังไม่ฟื้นความทรงจำเซียนจักรพรรดิชาติก่อนอย่างสมบูรณ์ ชาตินี้เขามีอายุเพียงพันกว่าปี จิตเต๋าคือจุดอ่อนเดียวของเขา! มารจิตวิญญาณดำของเฮยเสินพอดีสามารถกดขี่ลูกศิษย์สวีเซียวได้!”
ผู้คนรอบข้างได้ยินก็ยิ่งตกใจ รีบเร่งแผ่วัชระพระพุทธเจ้าหมื่นองค์ หวังจะออกไปปลุกสวีเซียว!
ทุกคนรู้ดีว่าอาคมชื่อดังของเฮยเสินคือมารจิตวิญญาณดำ หากไม่มีคนปลุกจากภายนอก ผู้นั้นจะหลงทางในความทรงจำอันสิ้นหวังตลอดกาล ไม่อาจหลุดพ้นได้!
“ฮ่าๆ พวกเจ้าอย่าเสียแรงเปล่าเลย”
ในเตาหลอมยักษ์มีเสียงหัวเราะแหบห้าวโลหะของเทพเจ้าไร้กลไกดังออกมา “ข้าเทพราชาสละประชากรในแดนเทพมารสังหาร ทำลายดินแดนไร้ขอบเขตของแดนเทพมารสังหาร เพื่อคว้าหัวใจแห่งปฐพี แล้วหลอมเป็นเทพเครื่องเตาหลอมเทพในตำนาน พวกเจ้าแค่เซียนอ๋องกลุ่มหนึ่ง จะทำลายได้อย่างไร...”
“ยอมแพ้เสียแต่เนิ่นๆ บางทีอาจจะทรมานน้อยหน่อย...”