[ระดับสายสัมพันธ์กับหยุนกูซินเพิ่มขึ้นเป็น 2]
ในถ้ำพำนักของสวีเซียว ห้องพักด้านหลัง
หยุนกูซินผู้งามสง่าบริสุทธิ์ ร่างระหงอันเย้ายวนถูกผ้าห่มคลุมไว้ ใบหน้าแดงระเรื่อด้วยความเขินอาย
ดวงตางดงามของนางเต็มไปด้วยความสุขและความรัก จ้องมองสวีเซียวที่กำลังสวมเสื้อผ้า หัวใจดวงน้อยเต้นตุบๆ ร่างกายสั่นเทิ้มด้วยความตื่นเต้น
สมบูรณ์แบบเกินไปแล้ว!
ทั้งหล่อ ทั้งแกร่ง ทั้งใจกว้าง!
รักเซียวเซียวสุดๆ!!
สวีเซียวนั่งลงประคองนางขึ้น กลิ่นกายหอมฟุ้ง “ซินซิน ดีขึ้นบ้างหรือยัง?”
หยุนกูซินอายุยังไม่ถึงหนึ่งแสนปี สวีเซียวคือรักแรกของนาง
ร่างกายยังรู้สึกไม่ค่อยสบายนัก เพราะยังไม่มีประสบการณ์
หยุนกูซินซบไหล่สวีเซียว ด้วยความสุขและเขินอายเอ่ย “เซียวเซียว... ดีขึ้นมากแล้ว... หนูอยากออกไปเดินเล่น...”
เส้นผมสองปอยปลิวไสวข้างหู ในยามนี้นางเต็มไปด้วยเสน่ห์เย้ายวนของสตรี
สวีเซียวยิ้มบางๆ หยิบโอสถวิญญาณขั้นสูงสุดของเซียนมนุษย์จากคลังมิติยื่นให้นาง “ซินซิน นี่คือโอสถทิพย์มหาเต๋าขั้นสูงสุดของเซียนมนุษย์ ขอมอบให้เจ้า”
“จงบำเพ็ญให้ดี พยายามฝึกฝนจนถึงขั้นเซียนดินให้เร็ว ทรัพยากรไม่ต้องห่วง ใช้หมดแล้วมาหาข้าได้เลย”
หยุนกูซินใบหน้างดงามสั่นไหว ดวงตางดงามเต็มไปด้วยความรัก ตะโกนด้วยความดีใจ “เซียวเซียว! เจ้าดีกับข้ามากเกินไปแล้ว!!”
“ซินซินรักเซียวเซียว!”
“รักตลอดไป! รักชั่วชีวิต!!”
นางรับโอสถทิพย์มหาเต๋าไว้ แล้วกอดสวีเซียว ร่างกายสั่นเทิ้มด้วยความตื่นเต้น
แม่เจ้า!
เซียวเซียวมอบโอสถทิพย์มหาเต๋าขั้นสูงสุดของเซียนมนุษย์ให้นางอีกแล้ว!
เซียวเซียวรักนางจริงๆ!!!
สวีเซียวหัวเราะ “โอสถเล็กๆ เท่านั้น ไม่มีค่าอะไร ข้าจะพยุงเจ้าไปพักผ่อนที่ลานบ้าน”
[มอบโอสถวิญญาณขั้นสูงสุดของเซียนมนุษย์ 1 เม็ด ระดับสายสัมพันธ์เพิ่มขึ้น กระตุ้นคริติคอลพันเท่า คืนกลับโอสถเต๋าสวรรค์สามพันเม็ด]
ประตูเปิดออก สวีเซียวพยุงหยุนกูซินที่สวมชุดเขียวสวยงามออกไป
นางใบหน้าแดงระเรื่อ ซบไหล่สวีเซียว ดวงตางดงามเป็นประกาย ความเขินอายและความสุขเห็นได้ชัด
“เวรเอ๊ย???”
มั่วเวินซู หลิงไป๋เยียน โจวเหมิง รออยู่ที่ลานบ้านแล้ว