มองสวีเซียวด้วยความไม่อยากเชื่อ รู้สึกถึงยาเซียนหลอมกายขั้นเหนือชั้นสิบเม็ดตรงหน้า ตกใจจนต้องกลืนน้ำลาย
ร่างงามสง่าที่เย่อหยิ่งสั่นเทาไม่หยุด นางถูกความประหลาดใจที่มาแบบไม่ทันตั้งตัวทำให้แข็งทื่อราวกับรูปปั้น
ศิษย์พี่ใหญ่ยังจะเลี้ยงดูทรัพยากรทั้งหลายของนางต่อไปอีก!
ศิษย์พี่ใหญ่รักข้าจริง ๆ!!
"น้องกูซินขอบคุณศิษย์พี่ใหญ่!"
ยื่นมือขาวสวยเล็ก ๆ ออกมา สั่นเทาเก็บยาเซียนหลอมกายสิบเม็ดเข้ากุงเก็ยสิ่งของ
ใบหน้างดงามสะอาดบริสุทธิ์ยิ่งแดงระเรื่อขึ้น
กัดฟันแน่น กล้าบุกเข้าไปนั่งข้างสวีเซียว โอบแขนสวีเซียวอย่างอ่อนโยน
กลิ่นกายหอมละมุนโชยเข้ามา
"ศิษย์พี่ใหญ่! น้ำใจของท่าน ข้าเข้าใจดี! ข้าชอบศิษย์พี่ใหญ่! ข้ายินดี!"
พูดจบใบหน้าแดงก่ำ นัยน์ตางดงามเขินอายยิ่งนัก
ไม่กล้าสบตาสวีเซียวเลย
สวีเซียวถอนหายใจขมขื่น โอบกอดนางไว้
ยิ้มบาง ๆ พลางกล่าว: "ศิษย์น้องเอ๋ย เจ้าหากบอกแต่แรกว่าเจ้าต้องการทรัพยากร ศิษย์พี่ใหญ่ก็ส่งทรัพยากรให้เจ้าไปนานแล้ว"
"เจ้าเป็นผู้มีวาสนาต่อกันกับข้า ศิษย์พี่ใหญ่จะส่งทรัพยากรให้เจ้าเสมอไป"
เป็นไปตามธรรมชาติโดยสมบูรณ์ ช่วงนี้ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับหยุนกูซินเริ่มคลุมเครือ วันนี้ถือว่าได้พูดคุยเปิดใจกันแล้ว
เช่นนี้ก็ดี สะดวกต่อการมอบให้ในภายหลัง
[มอบยาเซียนหลอมกาย 1 เม็ดสำเร็จ มอบให้หยุนกูซินเป็นครั้งแรก กระตุ้นคริติคอลพันเท่า คืนกลับโอสถปราณหนึ่งเดียวหงเหมิง]
[มอบยาเซียนหลอมกาย 9 เม็ดสำเร็จ คืนกลับยาเม็ดเซียนหยวน 9 เม็ด]
หยุนกูซินได้ยินดังนั้น นัยน์ตางดงามเปี่ยมไปด้วยความรัก ศีรษะหอมกรุ่นเอนพิงไหล่สวีเซียว ใบหน้าแดงก่ำกล้าพูด: "ขอบคุณศิษย์พี่ใหญ่... ศิษย์พี่ใหญ่ ข้าชอบศิษย์พี่ใหญ่ อยากอยู่กับศิษย์พี่ใหญ่ตลอดไป!"