ทิ้งยาอมตะทองคำสามเม็ดให้พี่หมีใหญ่ สวีเซียวโอบกอดหลิวอ้ายฮวากลับห้อง
แม้จะไม่ได้ทำอะไรเกินเลยกับอาจารย์หลิวอ้ายฮวา แต่การมาพบกันอย่างลับ ๆ ก็ยังคงมีเรื่อยมา เพราะต้องมอบสิ่งของให้
"พี่สวี! พี่หมีขอยกชีวิตให้พี่เซียวตลอดไป!!!"
ร่างอ้วนใหญ่สั่นเทาเล็กน้อย ใบหน้ากลมโตแดงก่ำ "พี่สะใภ้ทั้งหลาย พี่หมีจะดูแลเป็นอย่างดี!!!"
จัดให้สตรีผู้กุมชะตาฟ้าทั้งหลายพักผ่อนเล่นในลานบ้าน ส่วนนางกำนัลและคนรับใช้เผ่าหมีดำก็ถูกสั่งให้ไปทำสุราเทพและอาหารทิพย์ในครัว
ลงมือทำเองทุกขั้นตอน พยายามทำให้พี่สะใภ้ทั้งหลายพอใจ!
ห้องของจีเสวี่ย
วันนี้จีเสวี่ยดูแตกต่างไปเล็กน้อย ชุดกระโปรงสีขาวเผยให้เห็นสรีระงามสง่าไร้ที่ติ ทรวดทรงโค้งเว้าสมบูรณ์แบบ สวยจนไม่อาจละสายตาได้
กลิ่นหอมของดอกไม้โชยมาเตะจมูก นางนั่งอยู่หน้าเตียงโอบแขนสวีเซียวไว้ คิ้วเรียวขมวดเล็กน้อย
"ฮวาเอ๋อร์ ทำไมไม่พูดอะไร?" สวีเซียวโอบกอดนาง ยิ้มบาง ๆ
จีเสวี่ยมองลูกศิษย์จอมมารผู้นี้ ปล่อยแขนออก ลุกขึ้น ส่ายหน้าเล็กน้อย "สวีเซียว เจ้าทำแบบนี้ต่อไป จะเอาอย่างไรกันแน่... สำนักโลหิตวิญญาณอมตะไท่อี่ไม่มีทางปล่อยเจ้าไป อีกหลายสำนักก็ไม่พอใจเจ้าเช่นกัน ถึงเวลาแล้วพวกมันจะพร้อมใจกันซ้ำเติมเจ้าทีเดียว"
"หมื่นปีศาจเซียนจงคุ้มครองเจ้าไว้ไม่ได้ วิถีเซียนของเจ้าก็จบลงเพียงเท่านี้"
น้ำเสียงจริงจังหนักแน่น แฝงไว้ด้วยความองอาจของผู้อาวุโส ต่างจากเมื่อก่อนโดยสิ้นเชิง
สวีเซียวขยับตาปริบ ๆ ด้วยความงงงวย เรื่องอะไรกัน?
อาจารย์ไม่แสร้งทำเป็นต่อไปแล้ว?
จะพูดความจริงหมดเปลือกแล้วหรือ?
เขาหัวเราะเบา ๆ "ฮวาเอ๋อร์วางใจได้ ทางเจ้าสำนักพูดไว้แล้ว ไม่มีปัญหาแน่นอน"