สวีเซียวนั่งอยู่ด้านหน้า มองไปยังคนกลุ่มนั้นแล้วยิ้มพลางพูดว่า "ท่านทั้งหลาย เอาเถอะ เรื่องนี้ก็ได้แต่โทษที่ข้าซวย จำใจยอมรับยังไม่ได้หรือ อย่างไรเสีย ตอนนั้นนางเสวี่ยเหยาเซียนจักรพรรดิจะจัดการข้าจริง ๆ ก็ปล่อยไปตามยถากรรมเถอะ ยังไงก็ไม่ตายหรอก"
หลงเจิน ร่างอวบอิ่มนวลเนียน สวมชุดขาวงามเลิศ พยักหน้าอย่างพอใจ "ผู้อาวุโสสูงสุดผู้นี้ชื่นชมเจ้ามาก กับการรู้สำนึกในตอนนี้"
เฟิ่งซี งามสง่าหาที่ติ พูดด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม "น้องสวีวางใจได้ หากเจ้าถูกตอนจริง ๆ คนรักพวกนี้ของเจ้า พี่เฟิ่งซีจะช่วยเจ้าเป็นธุระเอง ใครจะกล้าทอดทิ้งเจ้า พี่เฟิ่งซีไม่ยอมเป็นอันขาด!"
เฮ่อซวงอิง ชุดขาวดั่งเซียน หัวเราะเบา ๆ "และข้าด้วย หากคนรักของเจ้าคราวนี้ยังกลับมาได้ ผู้อาวุโสสูงสุดผู้นี้จะช่วยเจ้าจัดการ ใครกล้าเริ่มต้นแล้วทิ้งกัน จะเป็นศัตรูกับสำนักเซียนของข้า!"
หลงจิ่วเทียน ขงจิน และคนอื่น ๆ ต่างพูดปลอบโยน อยู่ฝ่ายสวีเซียวทั้งหมด
อย่างไรก็ตาม เมื่ออีกฝ่ายมีเม็ดยาอมตะมากมายมหาศาล กลุ่มหกคนเก็บยาเพื่อการยังชีพนี้ก็ต้องดำเนินต่อไป!
สวีเซียวยิ้มอย่างเก้อเขิน "ไว้ค่อยว่ากันตอนนั้นเถอะ ครั้งนี้ที่ลำบากพวกท่านมา ก็อยากให้พวกท่านช่วยข้าจัดการคนหนึ่ง"
พูดจบ ไท่อี่จวี้เซียนตานหกสิบเม็ดก็บินไปอยู่ตรงหน้าหกคน คนละสิบเม็ด พลังเซียนล้นหลาม
สายตาทุกคนเป็นประกาย ใบหน้าเริ่มแดงเรื่อ
แม่เจ้า... กลายเป็นเม็ดยาอมตะไม่จำกัดจำนวนแล้วหรือนี่!
หกคนเก็บไว้อย่างชำนาญ หลงเจินเป็นผู้นำถามขึ้น "จะจัดการใคร ผู้อาวุโสสูงสุดผู้นี้ขอบอกไว้ก่อน คนสำคัญต่อสำนักของข้าจัดการไม่ได้ คนที่มีพรสวรรค์ขั้นสูงสุดจัดการไม่ได้ ระดับจินเซียนสูงสุดขึ้นไปจัดการไม่ได้"