การคืนกลับเข้าบัญชี สวีเซียวพยักหน้าอย่างพอใจ
ข้างกาย ชิงหมานเบิกตาโตกะพริบๆ ใบหน้าอ่อนหวานที่คมคายแดงเรื่อ มองสวีเซียวด้วยแววตาอิจฉาเล็กน้อย
อีกฝ่ายยิ้มบางๆ ยกมือข้างหนึ่งขึ้น เรือหยกจิ่วเซียวจำลองปรากฏขึ้นกลางฝ่ามือ
ยื่นให้ชิงหมาน "หมานหมาน นี่คือยานพาหนะของข้า เรือหยกจิ่วเซียว อาวุธเซียนเรือเหาะระดับสูงสุด มีค่าไม่แพ้อาวุธเซียนจอมจักรพรรดิ"
"มันสามารถข้ามภพเคลื่อนย้ายในพริบตา มอบให้อวี้เอี๊ยะ เป็นของขวัญเล็ก ๆ น้อย ๆ "
ชิงหมานรับมา ร่างอ่อนเยาว์ระหงที่บอบบางสั่นเทาเล็กน้อย ดวงตาสวยเบิกกว้างเป็นประกาย คุณพระ!
พี่เซียวให้เรือเซียนนางหรือ?
นี่คืออาวุธเซียนที่ล้ำค่ามหาศาลนะ!
ก่อนหน้านี้ตอนมาเคยนั่ง ทุกคนต่างอิจฉา อาวุธเซียนเรือเหาะ ความล้ำค่าไม่ต้องพูดถึง
"หมานหมานขอบคุณพี่เซียว!"
เก็บไว้อย่างดี โอบกอดสวีเซียวไม่ยอมปล่อย กลิ่นหอมของตระกูลงูเขียวชวนหลงใหล
[มอบอาวุธเซียนเรือหยกจิ่วเซียว คืนกลับอาวุธเซียนจอมจักรพรรดิ เรือไม้ชิงเทียนจิ่ววัน]
สวีเซียวยิ้มพยักหน้า อย่างน้อยเรือเซียนก็อัปเกรดแล้ว
เหล่าอสูรรอบข้างต่างกลืนน้ำลายลงคออย่างเงียบๆ
มองสวีเซียวมอบของไม่หยุด ราวกับของไม่มีราคา ต่างพากันตะลึงงัน
"ให้ตายเถอะ... อาวุธเซียนจอมจักรพรรดิให้ฉือหลานเอ่อร์ไปสองชิ้นแล้วใช่มั้ย?? บ้าเอ๊ย! ผู้บำเพ็ญหญิงคนไหนจะต้านทานการเกี้ยวพานแบบนี้ไหว!!"
"บัดซบจริงๆ... เรือเซียนของตัวเองยังกล้าให้... ไอ้สวีจอมกามนี่ทิ้งสมบัติจนหมดตัวเพื่อจีบสาว!"
"โอย!!! ผู้บำเพ็ญหญิงงามๆ ของเผ่าอสูรเราจบเห่แน่! ไอ้หมามันไม่เลือกวิธีเลย!"
เหล่าอสูรสองกลุ่มต่างเอามือปิดหน้าคร่ำครวญ