สำนักหยินหยางเซียน พุทธธรรมสุวรรณภูมิ สำนักอู่หลิงเซียน สำนักจิ่วอินเสวียน สำนักเซียนเทียนอี สำนักชาหนี่เซียน
หกสำนักเซียน บินไปถึงสุดแดนนรกตะขอเหล็กแล้ว
กลิ่นอายความหนาวเย็นสุดขั้วปนเปื้อนพลังแห่งจอมเซียนผู้สูงสุดแผ่จากเบื้องหลัง ลมหนาวจัดพัดจนผู้คนสั่นสะท้าน
“เกิดอะไรขึ้น??”
“นรกชั้นแรกนี้ที่ไหนได้พลังแห่งจอมเซียนผู้สูงสุดมา?!”
“ให้ตายเถอะ แม้แต่ข้ายังรู้สึกหนาว?!”
หกสำนักเซียนต่างรู้สึกถึงกลิ่นอายน้ำแข็งนี้ สีหน้าเปลี่ยนไป
“อย่าไปสนใจมัน รีบไปชั้นถัดไป! จับตัวอูชิวสำคัญกว่า!”
แม้จะหนาว แต่ก็ไม่มีผลกระทบต่อพวกเขามากนัก เพราะอยู่ไกลเกินไป
สุดแดนนรกตะขอเหล็กมีวิหารทองคำคอยเฝ้าอยู่ ภายในวิหารมีพระเฒ่าคิ้วยาวนั่งขัดสมาธิ
คือพระที่ถูกส่งมาคุมขังนรกตะขอเหล็ก
ผู้คนสำนักเซียนเทียนอีมาถึงก่อน ครุยหยุนกล่าวว่า “หลวงพี่ท่านนี้ ขอเปิดประตูสู่ยมโลกชั้นต่อไปเถิด”
พระเฒ่าคิ้วยาวนั่งสมาธิแน่วแน่ ประหนึ่งศพ
วิหารทองคำกว้างใหญ่มีคลื่นพลังสั่นไหว ประตูมิติสีดำสนิทปรากฏขึ้นในวิหาร
“ขอบคุณ”
ผู้คนสำนักเซียนเทียนอีเข้าไป มุ่งสู่ยมโลกชั้นที่สอง ณ จุดที่ไม่มีวันกลับ
พวกเขาเพิ่งจากไป ข้างหลังสำนักหยินหยางเซียน พุทธธรรมสุวรรณภูมิ ฯลฯ ตามมาถึง เข้าไปในประตูมิติโดยตรง
สวีเซียวที่เก็บเกราะทองคำกลับมาแล้ว มาถึง คำนับพระเฒ่า แล้วหายเข้าไปในประตูมิติ
กลิ่นอายความหนาวเย็นสุดขั้วพัดผ่านวิหารทองคำ พระเฒ่าคิ้วยาวลืมตาขึ้นทันที
“กลิ่นอายความหนาวเย็นแห่งจอมเซียนผู้สูงสุด?”