เหล่าผู้บำเพ็ญเผ่าปีศาจจากทุกเมืองที่พักฟื้นอยู่ที่จวนเจ้าเมืองต่างพากันตะลึงงัน รวมถึงเหล่าผู้บำเพ็ญเซียนขั้นสูงในกองทัพเผ่าอสูรด้วย
“เจ้าสวีปีศาจหมกมุ่นนี่มีพลังระดับเซียนสวรรค์ปฐพีด้วยหรือ?! เขาไม่ใช่แค่ขั้นเซียนสวรรค์หรอกหรือ?!”
“ตอนวางตาค่ายกลยังกล้าจีบหัวหน้าเผ่างูเขียวชิงหมานต่อหน้าธารกำนัล? บัดซบจริง ๆ! ไอ้สัตว์นรก!”
“อะไรนะ?!! หัวหน้าเผ่านกเซวียนอวี๋ เสวียนเสวี่ย กำลังคบหากับเจ้าสวีปีศาจหมกมุ่นงั้นหรือ?!”
“ยังมอบอาวุธเซียนขั้นสูงสุดให้สาวสามคนของเผ่าอสูรอีก?!”
“ไม่!!!!!!!!!”
“ผู้อาวุโสเทียนหลิง! รีบเก็บคำสั่งโลหิตของท่านคืนไปเถิด! ข้าจะกวาดล้างคนทรยศในเผ่าพันธุ์มนุษย์เอง!!!”
เหล่านายใหญ่เผ่าอสูรได้ยินข่าวก็โกรธแค้นจนทนไม่ไหว
ฉือหลานเอ๋อร์ เสวียนเสวี่ย ชิงหมาน สาวงามผู้บำเพ็ญเผ่าอสูรถูกไอ้หมอนี่จีบไปตั้งสามคน?!
สัตว์นรก! ข้าประกาศว่าเจ้าจบเห่!!
ชั่วขณะนั้น ปีศาจนับไม่ถ้วนในเมืองชิงมู่ต่างเก็บกักความแค้นไว้เต็มเปี่ยม คนมนุษย์แค่คนเดียว กล้าดีอย่างไรมาจ้องจับกุมสาวงามเผ่าอสูรของพวกเขา??
หาที่ตาย!!!
ด้านนอกแตกฮือ ส่วนในจวนเจ้าเมืองก็เต็มไปด้วยบรรยากาศตึงเครียดเช่นกัน
“ไอ้สัตว์นรก!”
เฉวียนหยาง สวมชุดคลุมยาวสีเขียว นายน้อยตระกูลนกยูง ขงชิง ใบหน้าหล่อเหลาบูดบึ้ง โกรธจนคว้า กาน้ำชาข้างกายทุบแตก
ลุกขึ้นยืน ใบหน้าดำทะมึนกล่าว “เจ้าหนูนั่นมาที่แนวหน้าเพื่อร่วมศึกหรือ? ข้าเห็นว่ามาเพื่อจีบสาวมากว่า!”
ให้ตายเถอะ! ยังกล้ามาจ้องม่ายเมียที่ข้าจองไว้อย่างเสวียนเสวี่ยอีก?!
เจ้าจบเห่!
จบเห่ไม่เป็นท่า!!
อีกฝั่งของโถงใหญ่ เฟิ่งเทียนชิงผู้งามสง่าเย็นชาสายตาจับจ้อง