ที่ลานกว้างหน้าหลังยอดเขาประตูสวรรค์ ฝูงนักบำเพ็ญนับไม่ถ้วนถึงกับตะลึงสุดขีด ถุยเลือด คลุ้มคลั่ง!
บัดซบ!
ผู้อาวุโสสูงสุดหลงเจิน!
แม้แต่ท่านก็สิ้นสุดวาระแล้วเรอะ!
ไม่!!!
ผู้คนนับไม่ถ้วนเลือดเก่าพุ่งกระฉูด ร่ำไห้คร่ำครวญ เจ็บปวดจนทรุดกายลง ตัวสั่นเทิ้มไม่หยุด
"สำนักเซียนข้าจบสิ้น!!!"
สายตาเต็มไปด้วยความโศกอาดูรและอาลัยอาวรณ์ รู้สึกว่าอนาคตของสำนักไร้ซึ่งแสงสว่าง ต้องตกอยู่ใต้อำนาจของสวีจอมมารแล้ว!!!
ขงเสวียนเทียนคงสีหน้าซีดเผือด นัยน์ตาแดงก่ำไปด้วยเส้นเลือด เกือบถูกความโกรธเคืองทำให้ถุยเลือดออกมา
กระอัก...
ชายหนุ่มรูปงามชุดคลุมขนนกสีเขียวข่งเฉิงทรุดกายลงถุยเลือดทันที เกือบสลบไปด้วยความโกรธ
"ผู้อาวุโสหลงเจิน! คำสั่งนี้ท่านเอามาจากไหน?! เซียนจักรพรรดิทรงลงพระนามคำสั่งจับกุมสวีให้พวกเราไว้ต่างหาก!!"
เซี่ยเทียน เซี่ยคุย เซี่ยอู๋หย่า ตะลึงงันไปหมด เสวี่ยอวี้หลัวร่างอวบอิ่มสะเทือนเล็กน้อย คิ้วงามระบายสีหม่นหมอง
หลงเจินยิ้มน้อย ๆ ข้างกายผู้อาวุโสสูงสุดหลายท่านพยักหน้าอย่างพอใจ หลงจิ่วเทียนและเฟิ่งซีโล่งอก
พี่หลงหมิงวางใจได้จริง ๆ!
ไม่ผิดที่ท่านเป็นคนสนิทของจักรพรรดิเซียน เป็นตัวแทนที่แข็งแกร่งที่สุดของสำนักเซียนหมื่นอสูร ณ วังเซียนจักรพรรดิ!
หลงเจินยิ้มงามสง่า ท่าทางประดุจเซียนทำลายฟ้าดิน เอ่ยว่า: "ของพวกเจ้าลงนามมาเมื่อสิบกว่าวันก่อนแล้ว ส่วนของเราอันนี้ท่านเซียนจักรพรรดิเพิ่งลงนามไป ผู้อาวุโสเซี่ยเทียน ผู้อาวุโสอวี้หลัว รีบถอยไปเสีย มิเช่นนั้นเมื่อข้าเปิดข่ายพลังสวรรค์ปฐพีของสำนักเซียนเมื่อใด พวกเจ้าอยากไปก็ไปไม่ได้แล้ว!"
นิ้วเรียวขาวราวหยกพลิกผันเป็นเคล็ดวิชา ทั่วทั้งสิบแปดยอดเขาของสำนักหมื่นปีศาจเริ่มสั่นสะเทือน
กลิ่นอายแห่งปฐมเทพขั้นนิพพานอันน่าสะพรึงกลัวไร้ขอบเขตค่อย ๆ แผ่สูงขึ้น ผู้จับกุมสิบกว่าคนที่อยู่ด้านหน้าสีหน้าเปลี่ยนไปอย่างมาก แววตาตื่นตระหนก