สวีเซียวหัวเราะเบา ๆ "เรื่องเล็กน้อยเท่านั้น ไปก่อนแล้วค่อยว่ากัน"
ในใจไม่มีความหวั่นไหวแม้แต่น้อย เมื่อคืนเขาไปหาจีเสวี่ยเพื่อสังสันทน์กันอย่างอ่อนหวาน พร้อมทั้งส่งยาให้ ยังหาเหตุผลมอบอาคมอักขระเซียนเสวียนขั้นสุดยอดหนึ่งใบให้นางไว้ป้องกันตัวเป็นพิเศษ
ตอนนี้บนกายเขาไม่เพียงมีป้ายเซียนวิญญาณมังกรที่สังหารได้ถึงขั้นไท่อี่เซียนเพียงหนึ่งจู่โจม แต่ยังมีอาคมอักขระขั้นสุดยอดของไท่อี่เซียนที่คืนกลับร้อยเท่า — อาคมสายฟ้าไท่อี่เก้าชั้นฟ้าอีกด้วย
อันตรายหมดสิ้น! ปลอดภัยไร้กังวล!
เสียงวิจารณ์เพียงเท่านี้ ช่างน่าขันนัก!
"เจ้านั่นคือสวีจอมหื่น! ข้าจะฆ่ามันเจ้าคนชั่วนี้ให้ได้!! ไอ้สารเลวยังกล้าบินโฉบผ่านหน้าอย่างองอาจ รู้ไว้เถิด ชีวิตเจ้ากำลังจะจบลงเดี๋ยวนี้!!"
"วันนี้ข้าไม่ทำให้เจ้าพินาศ ข้าจะเขียนนามตนเองกลับด้าน!!"
"สัตว์นรก! สำนักเซียนหมื่นอสูรของเรารวมร้อยเผ่าประณามเจ้า เส้นทางเซียนของเจ้าจบสิ้นแล้ว! มรดกเซียนจักรพรรดิของเจ้าจะถูกยึดเป็นของกลาง!!!"
ทั้งสองบินฝ่าฝูงชนไป เบื้องล่างเหล่าผู้บำเพ็ญเผ่าปีศาจนับไม่ถ้วนคำรามด้วยความโกรธแค้น แต่ในใจกลับเย็นชาและดีใจ
ผู้อาวุโสเซียนทองระดับทองเซียนกว่าสิบคนพากันไปฟ้องร้อง ศิษย์ในสำนักนับไม่ถ้วนต่างพากันวิจารณ์
ขบวนขนาดนี้ แม้แต่จะถอดถอนเจ้าสำนักก็เกินพอ ยังจะจัดการเจ้าเจ้าหน้าที่เล็ก ๆ คนหนึ่งไม่ได้อีกหรือ?!
สัตว์นรก!
วันนี้เจ้าต้องตายโดยไร้ที่ฝังศพแน่นอน!!!
ยังกล้ามายุ่งกับสาวงามเผ่าอสูรของพวกเรา ข้าจะจัดการเจ้าให้ตายคามือ!!
ขงชิงและคนอื่น ๆ ยืนมองด้วยรอยยิ้มเย็นชาที่แฝงความคาดหวัง ส่วนฉือหลานเอ๋อร์ เสวียนหลิงเสวียนเสวี่ยและคนอื่น ๆ ต่างมีแวววิตกกังวลในแววตา
ผู้อาวุโสระดับทองเซียนที่เหลือซึ่งยืนดูอยู่ห่าง ๆ ต่างไม่ขยับตัว พวกเขาเพียงรอดูว่าสำนักจะจัดการสวีเซียวอย่างไรในที่สุด