ชิงหมานมองด้วยดวงตางดงามเป็นประกายดีใจรับไว้ แล้วโผกอดสวีเซียว ใบหน้าแดงปลั่งด้วยความสุขเอ่ยว่า "หมานหมานรักพี่เซียว! รักตลอดไป!"
พี่เซียวรักข้าที่สุดจริงๆ!
ดีใจ!
"รักหมานหมาน และรักที่สุด..."
ทั้งสองคนล้มลง
[คืนกลับโอสถกายทิพย์ไท่เสวียน]
[โอสถกายทิพย์ไท่เสวียน: หลังจากรับประทานจะได้รับกายทิพย์ไท่เสวียน]
[กายทิพย์ไท่เสวียน: พรสวรรค์กายทิพย์ เพิ่มความเร็วในการเข้าใจมหาวิถีห้าธาตุอย่างมหาศาล]
ระบบคืนกลับมาเข้าบัญชี สวีเซียวเหลือบมองก็รู้ว่าไม่เท่ากายทิพย์ไท่ชู ยังต้องส่งต่อไปอีก
......
แดนเซียนไท่ชู ดินแดนเหนือสุด เงาร่างงดงามหนึ่งปรากฏกลางอากาศ
ชุดกระโปรงสีขาวปลิวไสว ใบหน้านุ่มนวลงดงามสุดพรรณนา
ผิวพรรณดุจหิมะ ใสดุจแก้วคริสตัล รูปร่างสมบูรณ์แบบเย้ยสวรรค์ ทรวดทรงงดงามสุดขีด
รอบกายอบอวลไปด้วยกลิ่นดอกไม้ กลิ่นหอมงดงาม ขายาวเรียวกระชับ งดงามเหนือยุค
คือจีเสวี่ยที่เดินทางมาตลอดทาง ในเวลานี้นางกลับคืนสู่หน้าตาจริงแล้ว หลิวอ้ายฮวาที่เคยทำให้อับอายได้จากไปตลอดกาล
ใต้หล้านี้ไม่มีผู้นี้อีกแล้ว!
นางสวมหมวกปีกกว้างคลุมผ้าขาวบาง ปิดบังใบหน้าที่แท้จริง
ใช้วิชาแปรสภาพมานาน นางอยากกลับคืนหน้าตาจริงมานานแล้ว
"แดนเซียนไท่ชู ไม่ไกลนัก ห่างจากแดนเซียนเพียวเสวี่ยของข้าเพียงสองแดนเซียนใหญ่เท่านั้น"
"เจ้าลูกศิษย์ลามก! รออาจารย์กลับไปก่อน ดูซิว่าอาจารย์จะจัดการเจ้าอย่างไรให้สาสม!"
"คนรักทั้งหมดให้ข้าลากมาที่แดนเซียนเพียวเสวี่ยเป็นสาวใช้ให้หมด! ส่วนเจ้าก็เช่นกัน จงมาอย่างว่าง่ายคอยรินชาเอาอกเอาใจรับใช้ข้า! ไปกับหลิงเอ๋อร์ช่วยข้าตกแต่งวังเซียนจักรพรรดินี!"
มุมปากยกยิ้มงดงามหนึ่ง นางรอไม่ไหวแล้วจริงๆ
ดินแดนเหนือสุดไท่ชูกับแดนเซียนเฮย์ฮุนมีช่องว่างของมิติบางเบา มีเมืองเป่ยกวงอยู่เมืองหนึ่ง ภายในจัดวางแท่นเคลื่อนย้ายที่ใหญ่ที่สุดของแดนเซียนใหญ่ไว้หนึ่งแท่น ตรงไปสู่แดนเซียนเฮย์ฮุน
ข้ามแดนเซียนใหญ่เฮย์ฮุน ข้ามแดนเซียนใหญ่จิ่วหลิง ก็คือสถานที่ที่นางซ่อนมรดกไว้ แดนเซียนใหญ่เพียวเสวี่ย