“ชิงชิง อย่าไปสนใจเธอเลย อยากนั่งตรงไหนก็นั่งไป!”
หลี่ลั่วซีนั่งอยู่ข้างถานชิงชิง ทั้งสองคนนั่งห่างกันเพียงทางเดินคั่นกลาง
เธอหันมาพูดอย่างขุ่นเคืองว่า “บางคนก็จริง ๆ เลย หมาถึงกัดหลี่ว์ต้งปิน ยังไม่รู้จักแยกแยะคนดีคนชั่ว!”
ตำแหน่งที่นั่งบนรถตอนนี้ช่างละเอียดอ่อนเสียเหลือเกิน
หลี่ลั่วซีนั่งอยู่ข้างหลังเซี่ยจือเหยียน แต่ก็อยู่ใกล้ถานชิงชิงมาก
เห็นได้ชัดว่าเธอจงใจเลือกตำแหน่งนี้
เซิ่งซินเยว่หันไปมองอย่างไม่ใส่ใจ คนคนนี้ช่างไม่เลิกล้มความคิดเสียที
เธอมองเซี่ยจือเหยียนอย่างมีนัย “คุณชายเซี่ยของเรานี่เนื้อหอมจริง ๆ นะ ไม่ว่าจะไปที่ไหนก็มีแรงดึงดูดคนอื่นอย่างร้ายกาจ”
“อะไรนะ?”
เซี่ยจือเหยียนถามกลับโดยไม่รู้ตัว ก่อนจะค่อย ๆ เข้าใจความหมาย หัวใจพลันสั่นไหวขึ้นมา
แรงดึงดูด...
หมายถึง...เธอด้วยหรือเปล่า?
-
ก่อนรถจะออกเดินทาง ทีมงานแจกผ้าปิดตาให้ทุกคนคนละผืน จากนั้นก็พาพวกเขาไปยังสถานที่ที่ไม่รู้จัก
ตูจิ่วจิ่วมองไม่เห็นอะไรเลย เขาเอนหลังพิงเบาะแล้วอดบ่นไม่ได้ “จัดเต็มขนาดนี้ คนที่รู้ก็รู้ว่าเรามาถ่ายรายการ แถมยังเป็นรายการจับคู่หาคู่ ส่วนคนที่ไม่รู้คงนึกว่าพวกเราถูกลักพาตัวหมู่!”
“ผ้าปิดตานี่รัดแน่นมาก ฉันรู้สึกว่าขนตาสไตล์จิ้งจอกที่ตั้งใจไปต่อมาจะโดนกดจนหลุดหมดแล้ว!”