การบำเพ็ญของภูตพรายนั้นยากลำบากอยู่แล้ว แค่ก้าวแรกอย่างการเปิดสติปัญญาก็เป็นด่านใหญ่ด่านหนึ่ง
ในสายตาทุกคน เสี่ยวหวงอาจดูซื่อบื้อไปสักหน่อย แต่พอไปอยู่ท่ามกลางเหล่าปีศาจที่มีระดับบำเพ็ญเท่ากัน ก็โดดเด่นเหนือใครอย่างแน่นอน
แม้ภูตพรายจะมีสติปัญญาเริ่มต้นต่างกันตั้งแต่ก่อนเปิดสติปัญญา และตระกูลตัวเพียวจะมีสัญชาตญาณเข้าใจมนุษย์มากกว่าเผ่าอื่น แต่พฤติกรรมที่มันแสดงออกมาในตอนนี้กลับไม่เหมือนเพิ่งบำเพ็ญมาแค่สิบกว่าปี
แรกเริ่มนั้นไม่มีใครนึกถึงรายละเอียดข้อนี้เลย จนกระทั่งถูกหมอกสีเทาหม่นล้อมเอาไว้ พวกเขาจึงค่อย ๆ รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ
หน่าหวายกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึมว่า “พลังวิญญาณที่นี่เข้มข้นกว่าที่อื่น แสดงว่าฮวงจุ้ยดี และเพราะฮวงจุ้ยดี ผู้คนมากมายถึงได้นำญาติผู้ล่วงลับมาฝังไว้ที่นี่”
“สุสานมีมาก ไอหยินจึงเข้มข้น... ฟังเผิน ๆ เหมือนจะไม่มีปัญหา แต่ปัญหากลับอยู่ตรงนี้พอดี!”
เขาวิเคราะห์ต่อ “ในเมื่อฮวงจุ้ยดี แล้วจะมีไอหยินสะสมมากมายขนาดนี้ได้อย่างไร?”
“สถานที่ฮวงจุ้ยดีต้องมีธาตุทั้งห้าสมดุล หยินหยางหมุนเวียน และโชคชะตาราบรื่น แต่ที่นี่กลับมีไอหยินสะสมอยู่มากมาย แถมจากที่ผมสังเกตความเข้มข้นของไอหยิน... ดูเหมือนมันจะก่อเกิดจิตสำนึกขึ้นมาแล้ว”
นอกหน้าต่างรถมีแต่หมอกสีเทาหม่น แม้แต่แสงไฟหน้ารถก็ยังทะลุผ่านไม่ได้