ผีสาวชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนเอ่ยเสียงเย็นชา “แม่ของเธอนี่ใจกว้างไม่ธรรมดาจริง ๆ”
แต่ใคร ๆ ก็มองออกว่าสีหน้าของเธอผ่อนคลายลงไม่น้อยแล้ว
เสี่ยวเสวี่ยยักไหล่ ไม่รู้ทำไม ตอนนี้เธอไม่ค่อยกลัวผีสาวตนนี้แล้ว
“ใครใช้ให้แม่ฉันคิดแบบนั้นล่ะคะ สุดท้ายแม่ก็เปิดใจให้พ่อฉันได้ แล้วทั้งคู่ก็ลงเอยด้วยกัน หลังจากนั้นก็มีฉัน เรื่องราวความรักของพวกเขาฉันฟังจนเบื่อแล้วค่ะ ฉันก็รู้อยู่แล้วว่าพ่อซ่อนรูปผู้หญิงอีกคนไว้ในกระเป๋าสตางค์ แต่คุณน้าคะ ทำไม...เวลาผ่านมาตั้งหลายปีแล้ว คุณถึงจู่ ๆ มาหาที่นี่ล่ะคะ?”
【ใช่ ๆ ทำไมกันนะ! ฉันก็อยากรู้เหมือนกัน!】
【จุ๊ ๆ... แม่ของเสี่ยวเสวี่ยนี่ไม่ธรรมดาจริง ๆ】
【แต่เธอเป็นผู้หญิงที่ดีมากจริง ๆ รักใครสักคนก็ต้องรักทั้งอนาคตและอดีตของเขาด้วย ได้ข้อคิดเลย】
พอพูดถึงเรื่องนี้ ดวงตาของผีสาวก็มีแสงสีแดงวูบไหวอยู่ราง ๆ “สาวน้อย พวกเธอถูกเขาหลอกกันหมดแล้ว! อย่าดูแค่ท่าทางรักมั่นของเขาตอนนี้เลย มันเป็นของปลอมทั้งนั้น! เขาเป็นคนเสแสร้งโดยแท้!”
【อ๊ากกก เรื่องนี้มีเบื้องลึกเบื้องหลังอะไรกันแน่!】
【จริง ๆ ฉันว่าระหว่างนั้นอาจมีเรื่องเข้าใจผิดหรือเปล่า พ่อของเสี่ยวเสวี่ยดูไม่น่าจะเป็นคนแบบนั้นเลยนะ...】
【อืม หรือทุกอย่างนี่จะเป็นแค่การเสแสร้งของพ่อเธอก็ได้? ยังไงพวกเราก็ไม่รู้เรื่องในตอนนั้น บางทีเขาอาจทำเรื่องที่ผิดต่อสาวน้อยคนนี้... เอ่อ ผีสาวตนนี้ จนเป็นเหตุให้เธอตายก็ได้ พอรู้สึกผิดขึ้นมาก็เลยทำเป็นรักมั่น เพื่อให้ตัวเองสบายใจขึ้น คนแบบนี้มีเยอะจะตาย】