ถ้าถึงตอนนั้นเธอคลอดลูกออกมาเป็นผู้หญิงจริง ๆ ลูกชายที่ตระกูลจ้าวเฝ้ารอมานานกลับกลายเป็นลูกสาว... ผลที่จะตามมาเธอแทบไม่กล้าคิด!
แต่ทันทีที่คุณนายจ้าวพูดจบ ไม่ใช่แค่คนอื่น ๆ ในลานบ้านเท่านั้น แม้แต่สีหน้าของกัวต้าฝูก็เปลี่ยนไปด้วย
“คุณนาย”
เขามองอย่างคลางแคลงใจ สีประจบประแจงก่อนหน้านี้จางหายไปไม่น้อย “ยัยเด็กคนนี้เห็น ๆ อยู่ว่าพูดส่งเดช ท่านอุ้มท้องคุณชายน้อยอยู่แน่นอน จะให้เพราะคำพูดพล่อย ๆ ของเธอไม่กี่คำ กลายเป็นเด็กผู้หญิงไปได้ยังไงล่ะครับ?”
หูอวี้หรง คุณนายจ้าว มีแววหวาดกลัววาบผ่านใบหน้า “คุณพูดเหลวไหลอะไร! เป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว ฉันอุ้มท้องลูกชาย!”
“ถ้าไม่ใช่เพราะฉันอุ้มท้องลูกชาย แล้วฉันจะให้คุณไปเชิญพวกเขามาทำพิธีอวยพรให้ลูกในท้องทำไม!”
“อ้อ...”
สีหน้าของกัวต้าฝูผ่อนคลายลงเล็กน้อย ไม่นานก็กลับไปทำท่าประจบสอพลอเหมือนเดิม “ผมก็ว่าแล้ว คุณนายเป็นคนมีวาสนา ย่อมไม่เหมือนผู้หญิงพวกนั้นอยู่แล้วครับ”
หูอวี้หรงสวมเสื้อกั๊กขนมิงค์ มือทั้งสองซึ่งเคยประสานกันอย่างสง่างามไว้ตรงหน้าท้อง บัดนี้กลับกำแน่นอย่างควบคุมตัวเองไม่ได้
เธอรวบรวมสติแล้วกล่าวว่า “กัวต้าฝู พาคนพวกนี้ออกไปก่อน ฉันมีเรื่องจะคุยกับพวกเขาเป็นการส่วนตัว”
“เอ่อ...”
กัวต้าฝูมีสีหน้าลังเล
หูอวี้หรงเปลี่ยนสีหน้าแล้วตวาดเสียงเข้ม “อะไร ตอนนี้แม้แต่คำพูดของฉันคุณก็ไม่ฟังแล้วหรือ?”