【ไม่ขำ】ร้อนใจขึ้นมา ไม่ทันคิดก็พุ่งเข้าไปปิดปากเธอ ก่อนจะแย่งโทรศัพท์มาแล้วกดวางสายอย่างรวดเร็ว!
อู๋โยวเพิ่งดิ้นหลุดออกมาได้ก็โกรธจนหน้าแดง “อันหนาน เธอบ้าไปแล้วจริง ๆ ใช่ไหม? ก่อนหน้านี้เธอบอกว่าแฟนฉันไม่ใช่คน เรื่องนั้นฉันไม่ถือสาก็ได้ แต่นี่เธอวางสายฉันทำไม!”
“ใช่ ฉันรู้ว่าเธอไม่พอใจที่ฉันโทรคุยกับแฟนตอนกลางคืนบ่อย ๆ แต่ฉันก็บอกเธอไปแล้วนี่ว่าแฟนฉันทำงาน เลยว่างแค่ตอนกลางคืน ส่วนกลางวันฉันก็ยุ่งกับงาน ไม่มีเวลาเท่าไร”
“ฉันก็ลดเสียงลงจนเบาที่สุดทุกคืนแล้ว ในเมื่อเราอยู่ด้วยกัน ก็ช่วยเห็นอกเห็นใจกันหน่อยไม่ได้หรือไง?”
มาถึงขั้นนี้แล้ว อันหนานไม่มีเวลามานั่งเถียงกับเธอเรื่อง “เห็นอกเห็นใจหรือไม่” อีก
“อู๋โยว ฟังฉันก่อน!”
เธอพูดรัวเร็ว “บอกฉันมาตามตรง แฟนเธอรู้จักกันที่ไหน?”
อู๋โยวชะงักไป “เรื่องนี้…เกี่ยวอะไรกับเธอ—เอาละ ฉันเข้าใจแล้ว เธอชอบแฟนฉันใช่ไหม? เลยใช้วิธีนี้ทำให้เราสองคนเลิกกัน แล้วเธอก็จะได้เสียบแทน?”
อันหนานเห็นแววระแวดระวังและเป็นปฏิปักษ์ชัดเจนในดวงตาเธอ ก็แทบจะโมโหจนเป็นลม “ฉันอยากจับสมองที่เอาแต่คิดเรื่องความรักของเธอโยนเข้าเครื่องซักผ้าแล้วปั่นจริง ๆ ไม่ต้องใส่น้ำยาซักผ้าด้วยนะ ฟองเต็มไปหมดแล้ว!”
“ฉันจะแย่งแฟนเธอไปทำไมกัน! ไม่สิ แฟนเธอเป็นผีจริง ๆ ต่างหาก บอกฉันมาเถอะว่าเธอฝันเห็นเขาใช่ไหม!”