เธอชะงักไป ก่อนจะรีบถามว่า “คุณลุงพกเครื่องชั่งมาด้วยใช่ไหมคะ!?”
【คงจู๋】พยักหน้า “ใช่สิ ไม่อย่างนั้นฉันจะรู้ได้ยังไงว่าตกปลาได้ตัวใหญ่หนักตั้งยี่สิบกว่าชั่ง!”
ไม่ว่าจะพูดเรื่องไหน เขาก็วกกลับมาเรื่องปลาหนักยี่สิบกว่าชั่งทุกที
เซิ่งซินเยว่ร้อนใจ “คุณลุง รบกวนเอาชิ้นส่วนที่หลุดออกมาจากข้างในยัดกลับเข้าไป แล้วปิดกระเป๋าเดินทาง จากนั้นชั่งดูหน่อยได้ไหมคะว่าทั้งใบหนักเท่าไร?”
“หา?”
คุณลุง【คงจู๋】งุนงงเล็กน้อย “ฉันจะชั่งมันทำไมล่ะ? อีกอย่าง ของพวกนี้ฉันไม่อยากแตะเลย สกปรกจะตาย”
“คุณลุงคะ”
สีหน้าของเซิ่งซินเยว่เคร่งขรึมถึงขีดสุด “คุณลุงชั่งดูสักหน่อยเถอะค่ะ เพราะนี่อาจจะ...ไม่ใช่ตุ๊กตาธรรมดาจริง ๆ”
?
คืนนี้คุณลุง【คงจู๋】ผ่านอารมณ์ขึ้น ๆ ลง ๆ มาหลายรอบ เพิ่งจะผ่อนคลายลงได้ เซิ่งซินเยว่ก็พูดประโยคนี้ออกมาอีก ทำเอาเขาเกร็งขึ้นมาอีกครั้ง “เดี๋ยวนะ หมายความว่ายังไง?”
“ที่บอกว่าอาจไม่ใช่ตุ๊กตาธรรมดานี่หมายความว่ายังไง?”
แม้จะรู้สึกว่ามันเป็นลางไม่ดีเพราะน้ำเสียงเคร่งขรึมของเธอ แต่【คงจู๋】ก็ยังฝืนประกอบของทุกชิ้นกลับเข้าไปในกระเป๋า แล้วชั่งดูอีกครั้ง
“ของนี่หนักชะมัด พอแช่น้ำแล้วหนักตั้งร้อยกว่าชั่งแน่ะ”
เป็นอย่างที่คิด
หัวใจของเซิ่งซินเยว่หนักอึ้ง
“แจ้งตำรวจเถอะค่ะ”
เธอกล่าว
“หา?!!!”
【หา?! ไม่ใช่สิ ทำไมต้องแจ้งตำรวจด้วยล่ะ? เมื่อกี้ยังบอกว่าไม่ต้องแจ้งไม่ใช่เหรอ?】