“ญาติทางสายเลือด”
เซี่ยจือเหยียนครุ่นคิด “หรือว่าจะเป็นญาติทางสายเลือดของคุณ? คุณ...”
เซิ่งซินเยว่ยกมือกุมขมับ “ปัญหาคือญาติทางสายเลือดของฉันไม่อยู่บนโลกนี้แล้ว”
ชาติที่แล้ว หลังจากความจริงเรื่องคุณหนูตัวปลอมถูกเปิดเผย เธอเคยไปตามหาพ่อบุญธรรมกับแม่บุญธรรมของถานชิงชิง ซึ่งก็คือพ่อแม่แท้ ๆ ของตัวเอง
แต่เมื่อไปถึงที่นั่น เธอถึงได้รู้ว่าพ่อแม่แท้ ๆ เสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ตั้งแต่สามปีก่อน ส่วนตลอดสามปีที่เหลือถานชิงชิงใช้ชีวิตอยู่กับคุณย่ามาโดยตลอด
เซิ่งซินเยว่หิ้วของขวัญไปพบหญิงชรา แต่กลับถูกไล่ออกมาตั้งแต่ยังไม่ได้ก้าวเข้าประตูด้วยซ้ำ
หญิงชราด่าทอไม่หยุด บอกว่าเลี้ยงลูกสาวของบ้านอื่นมาตั้งหลายปี ที่แท้ลูกสาวก็เป็นตัวซวย เป็นตัวผลาญเงิน ฆ่าลูกชายของนางตายแล้วยังไม่พอ ตอนนี้ยังกลับมาคิดจะทำให้นางตายอีก
พูดถึงตอนท้าย นางก็ฉวยไม้ถูพื้นขึ้นมาจะลงมือ
หญิงชราดูแก่ชรา ผอมแห้ง แต่เพราะทำไร่ทำนามาตลอดหลายปี จึงมีแรงไม่น้อย ไม้ถูพื้นในมือนางกวัดแกว่งจนเกิดเสียงหวือหวา ดูท่าทางราวกับจะฟาดเธอให้ตาย
สุดท้ายคุณปู่บ้านข้าง ๆ ต้องออกมาห้ามหญิงชราที่กำลังโมโหสุดขีด ถึงจะหยุดนางไว้ได้อย่างยากลำบาก
เซิ่งซินเยว่ในชาติที่แล้วไม่เข้าใจเลยว่า เหตุใดคุณย่าที่มีสายเลือดเดียวกันถึงปฏิบัติกับเธอแบบนี้
เธอยืนนิ่งงันอยู่ข้างนอก คุณปู่บ้านข้าง ๆ ทนมองต่อไปไม่ไหว จึงดึงเธอไปไว้ข้าง ๆ พลางถอนใจแล้วพูดว่า “ได้ยินมาว่าหลังจากหนูชิงชิงกลับบ้าน ก็ส่งเงินก้อนใหญ่กลับมาให้คุณย่า บอกว่าต่อให้ได้เข้าไปอยู่ในตระกูลเศรษฐี ก็จะไม่มีวันลืมบุญคุณที่คุณย่าเลี้ยงดูมา”