“ก่อนหน้านี้ก็จัดการทุกอย่างไว้เรียบร้อยแล้ว...”
เซิ่งซินเยว่พึมพำประโยคนี้ซ้ำอย่างเหม่อลอย “ถ้าอย่างนั้นเขาก็รู้มานานแล้วหรือว่าจะต้องตาย?”
“คุณเซิ่ง”
เณรน้อยกล่าวว่า “นี่เป็นการตัดสินใจของอาจารย์อาจิ้งคงเอง เขาแบกรับทั้งกรรมและผลกรรมเอาไว้ การได้พบคุณทำให้เขามีความสุขมาก คุณไม่ต้องโทษตัวเองนะครับ”
“เขาคำนวณทุกอย่างไว้ล่วงหน้าแล้ว เพียงแต่ขอให้คุณจดจำคำพูดของเขาไว้ให้ดี อย่าปล่อยให้อาจารย์อาจิ้งคงต้องตายเปล่า”
“...”
เธอตกอยู่ในสถานการณ์ที่ตั้งรับอย่างเดียวจริง ๆ
เซิ่งซินเยว่สูดหายใจเข้าลึก ๆ แม้พลังจะค่อย ๆ ฟื้นคืนอย่างมั่นคง แต่ยิ่งพลังฟื้นกลับมา เธอกลับยิ่งรู้สึกว่ามองอะไรไม่ทะลุเลย!
“ผมไปส่งคุณนะครับ”
เณรน้อยผายมือเชื้อเชิญ ท่าทีไล่แขกนั้นตรงไปตรงมาอย่างไม่คิดอ้อมค้อม
เซิ่งซินเยว่หลับตาลงครู่หนึ่ง กำลังจะลุกขึ้น ทว่าสายตาพอเหลือบไปเห็นกระดานหมากรุก ร่างก็ชะงักกึกทันที
นี่จะเป็นเรื่องบังเอิญหรือเปล่า...
เมื่อครู่เธอไม่ทันสังเกต เลือดที่จิ้งคงกระอักออกมาหยดลงตรงตำแหน่งต่าง ๆ บนกระดานหมากรุกพอดี
—และนั่นก็คือเส้นทางที่หมากดำกำลังจะเดินต่อไป!
“ฉันจะเอากระดานหมากรุกแผ่นนี้ไป”
เซิ่งซินเยว่กล่าว
เณรน้อยเหลือบมอง “เชิญตามสบายครับ อาจารย์อาจิ้งคงบอกไว้แล้วว่า หลังจากท่านจากไป คำขอทุกอย่างของคุณเซิ่งล้วนทำให้เป็นจริงได้”
หัวใจของเซิ่งซินเยว่สั่นไหวเล็กน้อย