“ใจเย็นก่อน สถานการณ์ใหม่ที่ฉันพูดถึงไม่ใช่เรื่องชีวิตรักของพวกคุณ”
เซิ่งซินเยว่พินิจชายหนุ่ม “คุณเพิ่งกลับมาจากข้างนอกใช่ไหม? เอาอะไรกลับมาด้วยหรือเปล่า?”
“ผม...”
ชายหนุ่มหันหน้าไปมองโดยไม่รู้ตัว “เพราะเราตัดสินใจอยู่ด้วยกันแล้ว บ้านหลังนี้ก็เลยเป็นบ้านที่เราเช่า ของหลายอย่างยังต้องซื้อเข้ามา ผมเพิ่ง...เอาตู้เย็นกลับมาครับ”
เซิ่งซินเยว่เห็นชัดเจนว่ามีไอสีดำจาง ๆ พันอยู่รอบตัวชายหนุ่ม
นี่เป็นผลกรรมของคนอื่นอย่างชัดเจน แม้จะไม่หนักหนา แต่ถ้าไม่จัดการให้ทันท่วงที ก็ย่อมส่งผลกระทบต่อชีวิตของพวกเขาไม่มากก็น้อย
“ฉันขอดูตู้เย็นหน่อย”
แม้จะไม่รู้ว่าเพราะอะไร แต่เมื่อได้ยินเซิ่งซินเยว่พูดเช่นนั้น ชายหนุ่มก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา หันกล้องไปยังตู้เย็นที่เพิ่งนำกลับมา
ด้านนอกตู้เย็นมีลังสวมอยู่ จึงมองไม่เห็นรูปร่างข้างใน
เซิ่งซินเยว่เอ่ยทันที “ตู้เย็นเครื่องนี้เป็นของมือสองใช่ไหม?”
“เอ่อ...ใช่ครับ”
ชายหนุ่มพยักหน้าแล้วอธิบาย “แต่ผมตรวจสอบแล้ว เจ้าของเดิมใช้ตู้เย็นเครื่องนี้ไม่ถึงหนึ่งสัปดาห์ เพราะรีบไปต่างประเทศเลยตั้งใจขายราคาถูก ผมดูใบเสร็จแล้วก็เอกสารการตรวจสอบต่าง ๆ แล้ว ยืนยันได้ว่าซื้อมาตอนสัปดาห์ก่อนจริง ๆ ครับ”
“อาจารย์ ตู้เย็นเครื่องนี้...มีปัญหาอะไรหรือครับ?”
“ตัวตู้เย็นไม่มีปัญหา”
เซิ่งซินเยว่สีหน้าเคร่งขรึม “แต่ของที่เคยอยู่ในตู้เย็นมีปัญหา!”
“คุณยังมีข้อมูลติดต่อกับข้อมูลประจำตัวของเจ้าของเดิมตู้เย็นเครื่องนี้อยู่ไหม?”