ทีมงานรายการตัดสินใจประกาศยุติการไลฟ์สด แล้วพากันตรงไปโรงพยาบาลทันที
ตอนนี้เมิ่งซูฮวายังอยู่ในห้องไอซียูและยังไม่ออกมา
ถานหมิงเย่กับถานหมิงซิวติดอยู่ในห้องทำงาน ทั้งคู่ไปไหนไม่ได้
จนกระทั่งแพทย์มาแจ้งว่าญาติของคนไข้มาถึงแล้ว ทั้งสองถึงค่อยถอนหายใจโล่งอก
แต่สิ่งที่พวกเขาคาดไม่ถึงคือ พอประตูเปิดออก คนที่ยืนอยู่ด้านนอกไม่ได้มีแค่เมิ่งเถียนเอ๋อร์
ยังมีถานชิงชิง เซิ่งซินเยว่ และเซี่ยจือเหยียนด้วย
ดวงตาของถานชิงชิงบวมเป่ง ใบหน้าก็บวมยิ่งกว่าเดิม ต่อให้สวมหน้ากากอนามัย ถานหมิงเย่ก็ยังมองออกทันทีว่าเธอถูกคนทำร้ายมา!
เขาจ้องเซิ่งซินเยว่เขม็งด้วยความโกรธ “เซิ่งซินเยว่ ใช่เธอหรือเปล่า!”
แววอำมหิตวูบผ่านดวงตาของเซี่ยจือเหยียน เขากำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่เห็นเซิ่งซินเยว่เลิกคิ้ว ส่งสัญญาณห้ามเขาไว้ “จะเสียเวลาพูดกับพวกเขาทำไม คุณไปรอฉันข้างนอกก่อน”
เธอเดินเข้าห้องทำงานอย่างไม่รีบร้อน แล้วปิดประตูลงอย่างเชื่องช้า
ภายในห้องทำงานอันเงียบสงัด ตอนนี้เหลือเพียงพี่น้องตระกูลถานสามคน เมิ่งเถียนเอ๋อร์ และเซิ่งซินเยว่
เมื่อเห็นท่าทีของเธอ ถานหมิงเย่ก็รู้สึกว่าหัวใจกระตุกวูบขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ
แต่ความเป็นห่วงถานชิงชิงกลับมีมากกว่าทุกสิ่ง
“อ้าว”
เซิ่งซินเยว่ตรวจดูจนแน่ใจว่าลงกลอนประตูเรียบร้อยแล้ว จึงเอ่ยอย่างไม่ใส่ใจ “ถูกพวกคุณเข้าใจผิดมาตั้งหลายครั้ง คราวนี้จู่ ๆ เรื่องกลับกลายเป็นจริงขึ้นมาเสียได้ ไม่ค่อยชินเลยแฮะ”